Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
обве́сIIм., спец. абве́с, -су м.; фіра́нка, -кі ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ажу́рны, ‑ая, ‑ае.
Празрысты, скразны (пра тканіны, вязаныя і разныя вырабы). Ажурная фіранка.// Тонкай работы, лёгкі. Ажурная мэбля. Ажурная архітэктура. Ажурны каркас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
занаве́ска
1.фіра́нка, -кі ж.;
2./нёбная занаве́скаанат. мя́ккае паднябе́нне.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Portiere[-'t iε:rə]f -, -n фіра́нка, засло́на
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Выціна́нка ’папяровая фіранка з выразанымі ўзорамі’ (З нар. сл., гродз.). З польск.wycinanka ’тс’ (Крамко, З нар. сл.), якое да wycinać (гл. тнуць).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Куто́х ’фіранка’ (Мат. Гом.). Да кутаць1. З пункту погляду семантыкі параўн. укр.кутець, рус.кут, кутец, польск.kutnia, kutnica ’сець’. Словаўтварэнне незразумелае. Магчыма кутох < куток.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Stóre[sto:r]і[ʃto:r]m -s, -s што́ра, фіра́нка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Fénstervorhangm -(e)s, -hänge фіра́нка, што́ра
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ВАЛАГО́ДСКІЯ КАРУ́НКІ,
від рус. карункаў, плеценых на каклюшках (драўляных палачках); пашыраны ў Валагодскай вобл. Расіі. Плаўная лінія, якая ўтварае ўзор, не перарываецца, не перакрыжоўваецца і выступае ў выглядзе выплеценай тасьмы на фоне тонкай ажурнай «рашоткі». Карункапляценне тут пачало складвацца ў 16—17 ст., як промысел аформілася на пач. 19 ст. У 1968 створана аб’яднанне «Сняжынка». Да 1940-х г. пераважалі мерныя карункі для аздобы бялізны, пазней асн. прадукцыяй сталі адзінкавыя вырабы — посцілкі, сурвэткі, фіранкі з геаметрычным і раслінным узорамі; святочныя дэталі жан. адзення — каўнерыкі, жабо і інш., а таксама унікальныя выставачныя ўзоры. Валагодскія карункі адзначаны ў Парыжы залатым медалём (1925) і «Гран-пры» (1937), залатым медалём у Бруселі (1958).
Літ.:
Попова О.С., Каплан Н.И. Русские художественные промыслы. М., 1984.
