саксонскі фарфор

т. 14, с. 93

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

сеўрскі фарфор

т. 14, с. 356

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МА́ЙСЕНСКІ ФАРФО́Р, мейсенскі фарфор,

мастацкія вырабы першага ў Еўропе фарфоравага завода ў г. Майсен каля Дрэздэна, Германія. Завод засн. ў 1710. У 1710—19 выпускаў посуд строгіх форм з каменнай масы і фарфору; у 1720—35 (у «жывапісны» перыяд) пашырана паліхромная надглазуравая і кобальтавая падглазуравая размалёўка посуду; у 1735—63 («скульптурны» перыяд) набылі вядомасць багатыя сервізы, вазы, туалетныя і пісьмовыя прыборы, табакеркі ў стылі ракако, скульпт. фігуры і групы — жанравыя, галантныя, пастаральныя, персанажы «камедыі дэль артэ», жывёл (мадэльеры І.І.Кендлер, І.Г.Кірхнер, І.Ф.Эберлайн). М.ф. ўласцівы вытанчанасць мадэліроўкі, мяккасць пластыкі ў спалучэнні з размалёўкай. Традыцыі керамічнага мастацтва М.ф. захоўваюцца. Марка завода (з 1725) — сінія мячы, нанесеныя падглазуравай размалёўкай. Іл. гл. таксама да арт. Кераміка.

Я.Ф.Шунейка.

Да арт. Майсенскі фарфор. Сервіз і дэкаратыўныя кампазіцыі.

т. 9, с. 522

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

саксо́нский саксо́нскі;

саксо́нский фарфо́р саксо́нскі фарфо́р.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фіні́фць, -і, ж.

Эмаль для пакрыцця металічных вырабаў і нанясення ўзору на фарфор.

|| прым. фіні́фцевы, -ая, -ае.

Ф. пярсцёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

саксо́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Саксоніі, саксонцаў, які ўласцівы, належыць ім. Саксонскае паходжанне.

•••

Саксонскі фарфор гл. фарфор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

china [ˈtʃaɪnə] n. фарфо́р; фарфо́равы по́суд

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

porcelain​1 [ˈpɔ:səlɪn] n.

1. фарфо́р

2. вы́раб з фарфо́ру

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

біскві́тны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да бісквіту; зроблены з бісквіту. Бісквітнае пірожнае. Бісквітны фарфор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фіні́фць, ‑і, ж.

Старажытнаруская назва эмалі для пакрыцця металічных вырабаў і для нанясення ўзору на фарфор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)