уцёрты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад уцерці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уціра́ць гл. уцерці

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уціра́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. уціраць — уцерці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

со́плі, ‑яў; адз. сопля, ‑і, ж.

Разм. Слізь, выдзяленні з носа; смаркачы.

•••

Соплі распусціць — праявіць маладушша; пачаць ныць, хныкаць.

Соплі ўцерці (груб.) — тое, што і уцерці нос (гл. уцерці).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

utrzeć

зак. уцерці;

utrzeć nosa — уцерці каму нос

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wetrzeć

зак. уцерці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

паўціра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Уцерці ўсё, многае або ўсіх, многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падце́рці, падатру, падатрэш, падатрэ; падатром, падатраце; пр. падцёр, ‑церла; зак., што.

Сцерці што‑н. вадкае з паверхні чаго‑н. Падцерці лужыну пад рукамыйнікам. // Выцерці насуха якую‑н. паверхню. Падцерці падлогу. // Злёгку тручы, зняць (напісанае, намаляванае).

•••

Падцерці нос — тое, што і уцерці нос (гл. уцерці).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

втере́ть сов. уце́рці;

втере́ть мазь в ко́жу уце́рці мазь у ску́ру;

◊

втере́ть очки́ пусці́ць пыл (дым) у во́чы, пусці́ць тума́н, зама́заць во́чы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уцёрты

1. втёртый;

2. утёртый, вы́тертый;

1, 2 см. уце́рці

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)