бязро́сны (без росы) безро́сный;
~ная ра́ніца — безро́сное у́тро
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пераначава́ць сов. переночева́ть;
◊ ~чу́ем — бо́лей пачу́ем — посл. у́тро ве́чера мудрене́е
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адра́нак, -нку м., обл.
1. у́тро ср.;
2. у́тренняя пастьба́ коро́в
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ра́нак, -нку м. у́тро ср.;
з ра́нку да ве́чара — с утра́ до ве́чера
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пробе́гать сов., разг., в разн. знач. прабе́гаць;
пробе́гать всё у́тро по го́роду прабе́гаць усю́ ра́ніцу па го́радзе.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
промане́жить сов. прамане́жыць;
промане́жить лошаде́й спец. прамане́жыць ко́ней;
промане́жили нас всё у́тро прост. прамане́жылі нас усю́ ра́ніцу;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
МЕХТЫ́ ГУСЕ́ЙН (сапр. Гусейнаў Мехты Алі аглы; 17.4.1909, с. Шыхлы, Азербайджан — 10.3.1965),
азербайджанскі пісьменнік. Нар. пісьменнік Азербайджана (1964). Друкаваўся з 1927. У ранніх апавяданнях, аповесцях («Тарлан», 1940; рус. пер. «Схватка», 1956), раманах «Разводдзе» (1933—36), «Раніца», (ч. 1—2, 1950—53), «Падземныя воды цякуць у акіян» (выд. 1966) адлюстраваў напружанасць і складанасць класавай барацьбы за перабудову азерб. вёскі ў пач. 20 ст. Пачынальнік жанру гіст. аповесці («Камісар», 1942), тэмы рабочага класа ў нац. л-ры: дылогія пра жыццё і працу нафтавікоў «Апшэрон» (1947) і «Чорныя скалы» (1957), У яго творах гіст. канкрэтнасць, дынамічнасць сюжэта спалучаны з дакладнасцю бытавых і псіхал. замалёвак. Вядомы як драматург. На бел. мову яго асобныя творы пераклалі А.Васілевіч, В.Рабкоў. Дзярж. прэмія СССР 1949.
Тв.:
Рус. пер. — Утро. М., 1970;
Повести. Рассказы. Пьесы. М., 1971.
т. 10, с. 324
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЛУКС ((Lukss) Валдзіс) (Вальдэмар Крыстапавіч; 21.6.1905, с. Смардэ Тукумскага р-на, Латвія — 24.7.1985),
латышскі паэт. Засл. дз. культ. Латвіі (1955). Скончыў Латв. ун-т (1937). Першая кніга вершаў «Суровасць» (1941) тэматычна звязана з падзеямі Вял. Айч. вайны. Гістарычна канкрэтнае бачанне вайны, рэаліст.раскрыццё пачуццяў і перажыванняў воінаў — у зб-ках вершаў «Ішоў снег» (1943), «Салдацкі кубак» (1945). Зб-кі паэзіі «Сакавік» (1962), «Жураўлі» (1964), «Проба крыві» (1970), «Баразна» (1973), «Сляды» (1980) і інш. адметныя спалучэннем сучаснай і гіст. тэматыкі і праблематыкі. Аўтар кніг вершаў для дзяцей «Першакласнікі» (1956), «Вясёлка Тынцы» (1957), паэмы «Слава» (1958; за ўсе Дзярж. прэмія Латвіі 1958). На бел. мову асобныя творы Л. пераклалі Э.Агняцвет, В.Вітка, П.Панчанка, М.Танк, У.Шахавец.
Тв.:
Бел. пер. — у кн. Ветрык, вей! Мн., 1959;
Рус. пер. — Майский пульс. М., 1961;
Так приходит утро. Рига, 1978.
т. 9, с. 366
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
проучи́ть сов., в разн. знач. правучы́ць;
проучи́ть шалуна́ правучы́ць дураслі́ўца;
он проучи́л уро́ки всё у́тро ён правучы́ў уро́кі ўсю ра́ніцу;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
правучы́ць сов., в разн. знач. проу́чить;
п. дураслі́ўца — проучи́ть шалуна́;
ён ~чы́ў уро́кі ўсю ра́ніцу — он проучи́л уро́ки всё у́тро
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)