ускла́днены

1. усложнённый;

2. осложнённый; усложнённый;

1, 2 см. ускладні́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

skomplikować

зак. ускладніць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ускладне́нне ср.

1. усложне́ние;

2. осложне́ние; усложне́ние;

1, 2 см. ускладні́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ДЫСПАЗІТЫ́ЎНАСЦЬ (ад лац dispositivus які распараджаецца),

у цывільным працэсе магчымасць для розных удзельнікаў справы свабодна распараджацца сваімі матэрыяльнымі і працэсуальнымі правамі. Суд садзейнічае ім у рэалізацыі гэтых правоў і ажыццяўляе кантроль за законнасцю іх распарадчых дзеянняў: з мэтай аказання падтрымкі бакам і інш. удзельнікам справы, паколькі юрыд. недасведчанасць і інш. акалічнасці могуць ускладніць належную абарону імі сваіх правоў і інтарэсаў, і каб прадухіліць злоўжыванне ўдзельнікамі справы іх правамі.

т. 6, с. 294

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

powikłać

зак. заблытаць; ускладніць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

utrudnić

зак. перашкодзіць, ускладніць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ускладня́ць несов.

1. (делать более сложным) усложня́ть;

2. (делать более трудным) осложня́ть; усложня́ть;

1, 2 см. ускладні́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

zagmatwać

зак. заблытаць; ускладніць;

zagmatwać sprawę — заблытаць справу

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zawikłać

зак. заблытаць; ускладніць;

zawikłać sprawę — заблытаць справу

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zaciemnić

зак.

1. зацямніць;

2. перан. заблытаць; затуманіць; ускладніць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)