уладко́ўванне ср., разг.

1. приведе́ние в поря́док, упоря́дочение;

2. устро́йство;

1, 2 см. уладко́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

tier [tɪə] n. рад, я́рус;

arrange smth. in tiers уладко́ўваць, размяшча́ць што-н. у не́калькі я́русаў;

rise/stand in tiers уздыма́цца я́русамі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пристра́иватьII несов.

1. (устраивать) разг. прыла́джваць; прымо́шчваць;

2. (на работу, службу) ула́джваць, уладко́ўваць;

3. воен. прыстро́йваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рэгуля́тар

(ад лац. regulare = уладкоўваць)

1) прыбор для рэгулявання дзеяння машыны, механізма;

2) перан. тое, што рэгулюе, накіроўвае развіццё чаго-н.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

zmmern vt, vi цясля́рыць, майстрава́ць; будава́ць;

sich (D) sine Zkunft ~ уладко́ўваць сваю́ бу́дучыню

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

уладко́ўвацца несов., разг.

1. приходи́ть в поря́док, упоря́дочиваться;

2. (на работу) устра́иваться;

1, 2 см. уладкава́цца;

3. страд. упоря́дочиваться; устра́иваться; см. уладко́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Сялі́цьуладкоўваць на незаселеных месцах, пасяляць’ (ТСБМ, Ласт.), сялі́цца ’пасяляцца’ (ТСБМ, Некр. і Байк., Касп., Сержп. Прымхі). Укр. сели́ти, рус. сели́ть, чэш. sídliti ’жыць, пражываць, знаходзіцца’, славац. sídliť ’насяляць’, серб.-харв. сѐлити ’высяляцца, выязджаць’, славен. selíti ’сяліць’, балг. посе́лвам ’тс’, макед. сели ’перасяляць’. Прасл. *sedliti, дэнамінатыў ад сяло, гл. (Бязлай, 3, 226).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

віць, ую, уеш, уе; уём, уяце, уюць; пр. віў, віла, віло; заг. ві; незак., што.

1. Скручваючы, злучаць у адну стопку. Віць вяроўкі. Віць пугу.

2. Рабіць, сплятаючы з чаго‑н. Віць вянкі. □ [Малашкін:] — Няхай [вераб’і] уюць сабе гнёзды на здароўе, дзе ім падабаецца. Пестрак.

•••

Віць вяроўкі з каго — праяўляць уладу над кім‑н., падпарадкоўваць каго‑н. сваёй волі.

Віць гняздоуладкоўваць сваё жыццё (пра чалавека).

З ветру вяроўкі віць — гаварыць што‑н. беспадстаўнае, пляткарыць, выдумляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

arrange [əˈreɪndʒ] v.

1. арганізо́ўваць, нала́джваць, ла́дзіць;

The party was arranged quickly. Вечарыну хутка арганізавалі.

2. сістэматызава́ць, пара́дкаваць, упарадко́ўваць; уладко́ўваць, прыво́дзіць да ла́ду;

The books were arranged alphabetically. Кнігі былі ўпарадкаваны па алфавіце.

3. mus. рабі́ць аранжыро́ўку

4. дамаўля́цца;

as arranged як дамо́ўлена

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

nterbringen* vt

1) змяшча́ць, друкава́ць (артыкул)

2) размяшча́ць, ста́віць, укла́дваць (рэчы дзе-н.); размяшча́ць, устро́йваць, уладко́ўваць (людзей дзе-н.)

3) укла́дваць, змяшча́ць (капітал)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)