тарпакла́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.
Укладчык снапоў, саломы ці сена ў торпы; тарпавальшчык.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
укла́дчыца 1, ‑ы, ж.
Жан. да укладчык 1.
укла́дчыца 2, ‑ы, ж.
Жан. да укладчык 2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэпазі́тар, ‑а, м.
Укладчык дэпазіту.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сціртава́льшчык, ‑а, м.
Укладчык сціртаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
saver [ˈseɪvə] n. укла́дчык (банка)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
сціртакла́д, ‑а, М ‑дзе, м.
Укладчык сцірт; сціртавальшчык.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
depositor [dɪˈpɒzɪtə] n. укла́дчык (грашовага ўкладу); дэпане́нт
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
інве́стар
(англ. investor, ад лац. investire = адзяваць)
укладчык, які ажыццяўляе інвестыцыю.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ІНВЕ́СТАР (англ. investor укладчык ад лац. investio апранаю, надзяваю),
фізічная або юрыд. асоба, якая прымае рашэнне і ажыццяўляе ўкладанні ўласных, пазыковых і інш. прыцягнутых маёмасных і інтэлектуальных каштоўнасцей у інвестыцыі. І. могуць быць: орган, упаўнаважаны кіраваць дзярж. маёмасцю; арг-цыі, прадпрыемствы, прадпрымальніцкія аб’яднанні, грамадскія арг-цыі і інш. юрыд. асобы любой формы ўласнасці; міжнар. арг-цыі, замежныя юрыд. асобы; замежныя і айч. грамадзяне і інш. У якасці І. можа выступаць заказчык — будучы ўладальнік і карыстальнік вынікаў праекта. У інш. выпадках І. заключае дагавор з заказчыкам, кантралюе выкананне кантрактаў і ажыццяўляе разлікі з інш. ўдзельнікамі праекта.
У.Р.Залатагораў.
т. 7, с. 222
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)