тарпакла́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Укладчык снапоў, саломы ці сена ў торпы; тарпавальшчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

укла́дчыца ​1, ‑ы, ж.

Жан. да укладчык ​1.

укла́дчыца ​2, ‑ы, ж.

Жан. да укладчык ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэпазі́тар, ‑а, м.

Укладчык дэпазіту.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сціртава́льшчык, ‑а, м.

Укладчык сціртаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

saver [ˈseɪvə] n. укла́дчык (банка)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

сціртакла́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Укладчык сцірт; сціртавальшчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

depositor [dɪˈpɒzɪtə] n. укла́дчык (грашовага ўкладу); дэпане́нт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

układacz

м. укладчык

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

інве́стар

(англ. investor, ад лац. investire = адзяваць)

укладчык, які ажыццяўляе інвестыцыю.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

nakładca

м.

1. укладчык; інвестар;

2. выдавец

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)