снягі́р, снегіра, м.

Невялікая лясная пеўчая птушка сямейства ўюрковых з чырвонай афарбоўкай пер’я на грудзях (у самцоў); гіль. Узімку сюды прыляталі чырванагрудыя снегіры, якія любяць ласавацца рабінавымі ягадамі. Рунец.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wíntersüber adv зімо́й, узі́мку; на праця́гу зімы́, за зіму́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

winter​1 [ˈwɪntə] n. зіма́;

in winter зімо́ю, узі́мку;

last/next winter ле́ташняй/насту́пнай зімо́ю;

a green winter бяссне́жная зіма́;

in the dead of winter глыбо́каю зімо́ю

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wínters adv узі́мку;

sómmers wie ~ цэ́лы год; спача́тку да ка́нца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wínter m -s, - зіма́;

im ~ зімо́й, узі́мку;

den ~ über на праця́гу зімы́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

dormant

[ˈdɔrmənt]

adj.

1) сьпя́чы

Bears are dormant during the winter — Медзьвядзі́ сьпяць узі́мку

2) неакты́ўны

dormant volcano — неакты́ўны вулька́н

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

цяплі́ца, ‑ы, ж.

Цёплае памяшканне з празрыстым дахам і сценамі для вырошчвання круглы год агародніны, кветак, пладоў і пад. або для зімоўкі паўднёвых раслін. Штучныя крыніцы святла даюць магчымасць вырошчваць гародніну ў цяпліцах узімку. «Беларусь». Пад шклянымі дахамі цяпліц цяпер вырошчваецца шмат буракоў, салаты. «Звязда».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пу́чыцца, ‑чыцца; незак.

Уздувацца, узнімацца ўгору. Узімку мы хадзілі напрасцяк, цераз рэчку. І от, напрадвесні ўжо, вада паднялася, толькі на сярэдзіне пучыўся лёд. Скрыган. Маці па звычцы садзілася на воз з левага боку — і ўсю дарогу побач з ёй некранутым горбам пучылася на сене посцілка. Ракітны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уле́тку, прысл.

Летам, у летні час. Улетку бываюць такія дзіўныя вечары, калі нагрэтае за дзень паветра не вее, а цячэ гарачымі струменямі. Чарнышэвіч. Каласіцца на палетку Жыта ды пшаніца; Так на ўзмежку добра ўлетку Пад іх шэпты спіцца. Крапіва. Улетку гасцінец заносіла пяском, узімку — снегам. Васілёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

winter

[ˈwɪntər]

1.

n.

1) зіма́ f.

in winter — узі́мку

2) Figur. апо́шні пэры́яд жыцьця́; час заняпа́ду, прыгне́чанасьці

2.

adj.

1) зімо́вы

2) азі́мы

3.

v.i.

зімава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)