вздува́ние

1. узніма́нне, -ння ср.;

2. успуха́нне, -ння ср., напуха́нне, -ння ср.; распуха́нне, -ння ср.; успу́шванне, -ння ср.; узніма́нне, -ння ср.;

3. раздзьму́хванне, -ння ср., запа́льванне, -ння ср.;

4. узніма́нне, -ння ср., наганя́нне, -ння ср.; см. вздува́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

КРЫ́ШНА (санскр., літар. цёмны, чорны),

у індуізме і індуісцкай міфалогіі бажаство, восьмае ўвасабленне (аватара) бога Вішну. У эпічных легендах К. — мудры і мужны воін, часам вераломны да ворагаў, пазней, у сярэднія вякі, — боскі пастух-асілак (увасабленне сіл прыроды і кахання). Культ К. адыгрывае значную ролю ў індуізме. Легенды пра каханне К. да пастушак і яго подзвігі (забойства дэманаў і цара-тырана Кансу, узніманне над галавой гары, каб выратаваць ад дажджу людзей і іх статкі і інш.) здаўна выкарыстоўваюцца інд. л-рай і мастацтвам. На выявах К. — мужчына з цёмным (часцей цёмна-сінім або цёмна-ліловым) колерам скуры, ад якога і паходзіць яго імя.

т. 8, с. 527

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

вски́дывание ускіда́нне, -ння ср., ускі́дванне, -ння ср.; узніма́нне, -ння ср., падыма́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вски́дка ж. ускіда́нне, -ння ср., ускі́дванне, -ння ср.; узніма́нне, -ння ср., падыма́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вздёргивание

1. падніма́нне, -ння ср., узніма́нне, -ння ср.; задзіра́нне, -ння ср.;

2. (вешание) ве́шанне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

взведе́ние

1. узвядзе́нне, -ння ср.;

2. узніма́нне, -ння ср., падыма́нне, -ння ср., падніма́нне, -ння ср.; см. взводи́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Áufgang m -(e)s, -gänge

1) падыма́нне, пад’ём, узніма́нне, узня́цце

2) астр. узыхо́д

3) ле́свіца, увахо́д, пад’е́зд

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

возвыше́ние

1. уст. павышэ́нне, -ння ср., узвышэ́нне, -ння ср.;

2. узвышэ́нне, -ння ср., узніма́нне, -ння ср., узнясе́нне, -ння ср.;

3. уст. павышэ́нне, -ння ср., узніма́нне, -ння ср.;

4. павышэ́нне, -ння ср.; см. возвыша́ть;

5. (более высокое место) узвы́шша, -шша ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

взви́нчивание

1. наганя́нне, -ння ср., узніма́нне, -ння ср.;

2. узбуджэ́нне, -ння ср., узрушэ́нне, -ння ср., напру́жанне, -ння ср.; см. взви́нчивать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

подъёмка ж., разг. падыма́нне, -ння ср., падніма́нне, -ння ср., падня́цце, -цця ср., пад’ёмка, -кі ж.; узніма́нне, -ння ср., узня́цце, -цця ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)