пабо́ўтваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., што.

Боўтаць, узбоўтваць час ад часу, патрошку. Пабоўтваць вадкасць. Пабоўтваць страву лыжкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

drchschütteln vt узбо́ўтваць; страсяну́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bełtać

незак. боўтаць, узбоўтваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

kłócić

незак.

1. боўтаць, узбоўтваць;

2. сварыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

churn2 [tʃɜ:n] v.

1. збіва́ць ма́сла

2. узбо́ўтваць, узбіва́ць, запе́ньваць

churn out [ˌtʃɜ:nˈaʊt] phr. v. infml штампава́ць (неадабральна)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Пабэ́рляць ’пад’есці’ (Сцяшк. Сл.), ’узараць’ (Жд. 2). Няясна. Магчыма, звязана з барляць ’пераліваць, узбоўтваць, працаваць без толку’ (гл.) і далей з бурліць, бурыць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Барля́ць ’пераліваць, узбоўтваць; працаваць без толку’ (Касп.). Параўн. рус. дыял. (пск., вяц., ноўгарад.) бурли́ть ’муціць, мяшаць ваду, пераліваць вадкасць’. Гл. бурлі́ць, буры́ць2.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Та́хаць ’біць у дошку малатком падчас начной варты’ (Нас.), та́хыць ’ляпаць’ (Бяльк.), та́хаты ’ўзбоўтваць; стукаць, біцца (у тым ліку пра сэрца)’ (Сл. Брэс.), ’трэсці, варушыць, узбоўтваць (аб пасудзіне з вадкасцю)’ (драг., З нар. сл.). Гукапераймальнае ўтварэнне, суадноснае з тах, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

agitate [ˈædʒɪteɪt] v.

1. (for/against) агітава́ць;

agitate for/against smb./smth. агітава́ць за каго́-н./што-н.у́праць каго́-н./чаго́-н.

2. хвалява́ць, узбуджа́ць;

be agitated хвалява́цца

3. узбо́ўтваць, пераме́шваць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

qurlen

1. vt мяша́ць, узбіва́ць, узбо́ўтваць

2. vi клубі́цца;

der Rauch quirlt aus dem Schrnstein дым клубі́цца з ко́міна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)