дзя́каваць

(польск. dziękować, ад ням. danken)

выказваць удзячнасць, падзяку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

acknowledgement [əkˈnɒlɪdʒmənt] n.

1. прызна́нне

2. удзя́чнасць, падзя́ка

3. пацвярджэ́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

sweetener [ˈswi:tnə] n.

1. саладзі́льнае рэ́чыва, сало́дзіва

2. infml ха́бар, «удзя́чнасць»

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

dziękczynienie

н. узнясенне хвалы; падзяка; удзячнасць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wdzięczność

ж.

1. удзячнасць;

2. прывабнасць; грацыёзнасць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Dánkbarkeit f - удзя́чнасць;

in áufrichtiger ~ са шчы́рай удзя́чнасцю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

КАНАВА́ЛАЎ (Рыгор Іванавіч) (1.10.1908, с. Багалюбаўка Сарочынскага р-на Арэнбургскай вобл., Расія — 19.4.1987),

расійскі пісьменнік. Скончыў Пермскі пед. ін-т (1935). Друкаваўся з 1934. Аўтар зб-каў апавяд. «Пошукі дзівоснай кветкі» (1959), «Беркуцінская гара» (1963), «Гнеў кроткіх» (1969), раманаў «Універсітэт» (1947), «Сцяпны маяк»(1949), «Былінка ў полі» (1969), «Мяжа» (1974), «Удзячнасць» (1983), кн. нарысаў «Пад адным дахам» (1962). У рамане «Вытокі» (кн. 1—2, 1959—67; Дзярж. прэмія Расіі імя Горкага 1970) паказаны лёс карэннай волжскай сям’і.

т. 7, с. 557

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Дзя́кі ’дзякуй’ (Нас.). Параўн. ст.-бел. дяка ’падзяка, удзячнасць’ (з XVI ст., Булыка, Запазыч.), укр. дя́ка ’падзяка’. Запазычанне з польск. мовы. Параўн. польск. dzięka, dzięki ’тс’ (с.-в.-ням. danc). Гл. Слаўскі, 1, 204; Фасмер, 1, 561.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

благода́рность

1. (чувство) удзя́чнасць, -ці ж.;

2. (изъявление благодарности) падзя́ка, -кі ж.;

рассы́паться в благода́рностях шчы́ра падзя́каваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аддзя́чыць

1. (каму-н.) dánken vi (D);

2. (выказаць удзячнасць) sich erkénntlich zéigen (каму-н. D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)