Вірыдува́ць ’шалець, здзекавацца, самаўпраўнічаць’ (Юрч.). Да верадзі́ць (гл.), якое было пашырана суф. ‑ува‑ (‑ава). Параўн. укр.вередува́ти ’капрызіць’, рус.паўд.смал.вередова́ть ’тс’. Гл. таксама вірадаваць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
at any rate
ува ўся́кім вы́падку, у ко́жным ра́зе
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Пасува́ць ’пасоўваць’ (Нас., Гарэц., Др.-Падб.). Да соваць (гл.), якое да прасл.sovati (< *sou-a-ti), значэнне якога пазней змянілася ў ’паволі пасоўвацца, рухацца’. Роднаснымі да яго было прасл.sunęti ’бегчы, хутка ісці’ (Махэк₂, 592–593). Суфікс ‑ува‑ ў бел. слове можна растлумачыць уплывам польск.posuwać, posuwny і інш. Сюды ж экспрэсіўнае пасувайла ’такі, якога трэба падштурхоўваць да працы’ (Нас.), суфікс якога з балт. моў (параўн. літ. адпаведнік ‑аііа).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
clutches
а) хапа́льныя капцюры́
б) кантро́ль -ю m., ула́да f.
in the clutches of the police — ува ўла́дных рука́х палі́цыі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
throughout
[Өruˈaʊt]
prep.
праз уве́сь час; усю́ды, ува ўсі́х адно́сінах
throughout the war — праз усю́ вайну́
throughout the country — па ўсёй краі́не
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ры́цар, ‑а, м.
1.Гіст. У Заходняй Еўропе ў сярэднія вякі — феадал, які належаў да ваенна-землеўладальніцкага саслоўя. // Конны воін, цяжка ўзброены.
2.перан. Самаадданы, велікадушны і высакародны чалавек, абаронца каго‑н. Аднак ува мне загаварыў рыцар. Я падналёг на напіраўшых і прапусціў зялёны капялюшык да прылаўка.Нядзведскі.Верны рыцар выратоўвае жыццё дамы свайго сэрца.Шыцік.Мы ўсе былі закаханыя ў Ганю. І ўсе адносіліся да яе, як рыцары. Не прыставалі, не надакучалі сваімі прызнаннямі.Чарнышэвіч.
3.чаго. Чалавек, які поўнасцю аддае сябе якой‑н. справе, ідэі. Рыцар парадку. Рыцар навукі.
[Ад ням. Ritter — коннік.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
unison
[ju:ˈnɪsən]
n.
1) унісо́н -у m.
in unison — ува ўнісо́н:
а) аднача́сна й зла́джана
to act in unison — дзе́яць у зго́дзе
б) сугу́чна (сьпява́ць, гуча́ць)
2) зго́да f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Ex lingua stulta veniunt incommoda multa
Ад неразумнага языка прыходзіць шмат бедаў.
От глупого языка приходит много бед.
бел. Млын меле ‒ мука будзе, язык меле ‒ бяда будзе. Языча, язычаі Ці ліха цябе мыча: ува мне сядзіш, а мне дабра не зычыш? Язык мой ‒ вораг мой.
рус. Язык мой ‒ враг мой: прежде ума рыщет, беды ищет. Язык враг: прежде ума глаголет. Мудра голова ‒ короткий язык.
фр. La langue est la meilleure et la pire des choses (Язык ‒ самое лучшее и самое худшее из всего). Bonnes sont les dents qui retiennent la langue (Хороши зубы, которые сдерживают/удерживают язык).
англ. A fool’s tongue runs before his wit (Язык дурака бежит впереди его разума).
нем. Laß die Zunge nicht schneller als die Gedanken sein (Пусть язык не опережает мысль).
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
ever
[ˈevər]
adv.
1) калі́-не́будзь
is she ever at home? — Ці яна́ калі́-не́будзь быва́е до́ма?
2) заўсёды, увесь час
3) наагу́л; ува ўся́кім ра́зе
•
- ever and again
- for ever and a day
- ever so
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
anyway
[ˈeniweɪ]
adv.
1) так ці іна́кш; ува ўся́кім ра́зе; усё ро́ўна
I am coming anyway — Я ўсё ро́ўна прыйду́
Anyway I try, it comes out wrong — Як я ні спрабу́ю, выхо́дзіць няпра́вільна
2) абы-я́к
3) караце́й, караце́й ка́жучы, адны́м сло́вам
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)