тра́верс​1

(фр. traverse, ад лац. transversus = папярочны)

1) папярочнае ўкрыццё (насып) у акопах, траншэях і ходах злучэння, якое засцерагае ад агню з флангаў;

2) папярочная дамба, якая ідзе ад берага да сярэдзіны ракі;

3) бакавы рух каня галавой да сценкі манежа (параўн. ранверс).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

тра́версны I (к тра́верс I, тра́верса) тра́версный

тра́версны II (к тра́верс II) тра́версный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тра́верса

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. тра́верса тра́версы
Р. тра́версы тра́верс
тра́версаў
Д. тра́версе тра́версам
В. тра́версу тра́версы
Т. тра́версай
тра́версаю		 тра́версамі
М. тра́версе тра́версах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Traverse [-'vεr-] f -, -n буд. тра́верс, папярэ́чына

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

traverse​1 [ˈtrævɜ:s] n.

1. перакла́дзіна; тра́верс (у альпінізме)

2. перахо́д, пераадо́ленне;

a traverse of the gorge перахо́д праз цясні́ну

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)