матадо́р, ‑а,
Галоўны ўдзельнік бою быкоў, які наносіць шпагай апошні (смяртэльны) удар быку;
[Ісп. matador ад matar — забіваць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
матадо́р, ‑а,
Галоўны ўдзельнік бою быкоў, які наносіць шпагай апошні (смяртэльны) удар быку;
[Ісп. matador ад matar — забіваць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
toreador
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Stíerkämpfer
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
bullfighter
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
toreador
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
тарэ́ра
(
тое, што і
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ЛІ́НДЭР (Linder) Макс [
Літ.:
Трауберг
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)