мы́тніца, ‑ы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мы́тніца, ‑ы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мы́тніца
‘
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| мы́тніца | мы́тніцы | |
| мы́тніцы | мы́тніц | |
| мы́тніцы | мы́тніцам | |
| мы́тніцу | мы́тніцы | |
| мы́тніцай мы́тніцаю |
мы́тніцамі | |
| мы́тніцы | мы́тніцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
мы́тня, -і,
Установа, якая ажыццяўляе кантроль над правозам тавараў праз граніцу і займаецца зборам пошлін за такі правоз,
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мы́тніца, мы́тня
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
custom house
мы́тня,
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Мы́тніца, мытня ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
customs
1) мы́та, пада́так за ўво́з
2) мы́тня,
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
◎ Мыта́ра ’рубель (на возе сена)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
customs
1. мы́тня,
customs duty/duties мы́та, мы́тная/тамо́жная по́шліна;
a customs officer мы́тнік, тамо́жнік;
go through customs and passport control прайсці́ мы́тны/тамо́жны агля́д і па́шпартны кантро́ль
2. мы́та, мы́тная/тамо́жная по́шліна
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Zoll II
1) по́шліна; мы́тны збор;
2) без
3) дані́на;
der Natúr séinen ~ entríchten адда́ць дані́ну прыро́дзе (памерці)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)