Талстой Пётр Аляксандравіч

т. 15, с. 407

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Талстой Пётр Андрэевіч

т. 15, с. 407

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Талстой Фёдар Пятровіч

т. 15, с. 408

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Талстой А. К. 1/434, 436; 3/146; 4/90, 224—225 (укл.), 230; 5/235, 264, 448, 598; 7/60; 8/616; 9/112, 153, 517; 10/42, 215, 273, 461

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Талстой А. М. 1/377; 2/245, 246, 249, 376, 518—519 (укл.); 3/526; 4/18, 206; 5/229, 439, 460; 6/182; 7/273, 365, 434, 565; 8/595, 624; 9/87, 112, 113; 10/215—216; 11/188, 310, 343; 12/404, 662

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Талстой Л. М. 1/141, 219, 264, 365, 377, 435; 2/194, 209, 218, 249, 250, 251, 252, 269, 390, 401, 412, 432, 628; 3/33, 106, 152, 308, 314, 379, 508, 564, 602; 4/18, 43, 130, 133, 206, 211, 230, 269, 408, 478, 504, 525, 561; 5/7, 65, 72—73 (укл.), 229, 294, 427, 521, 525, 526, 543, 565; 6/82, 177, 196, 253, 255, 291, 318, 393, 394, 450, 600; 7/20, 64, 73, 252, 259, 288, 434, 463, 479, 512, 552; 8/62, 75, 88, 94, 284, 366, 463, 465, 608, 624; 9/85, 87, 89, 90, 112, 113, 209, 212, 228, 307, 429, 462, 508, 516, 613, 627; 10/18, 42, 71, 183, 216—218, 224, 232, 233, 273, 300, 353, 369, 384, 625; 11/66, 226, 275, 308, 313, 342, 343, 397, 405, 466, 472, 474, 585; 12/395, 548, 550, 580, 615, 630, 643

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

проціва́га, ‑і, ДМ ‑вазе, ж.

1. Спец. Груз, які прымяняецца для ўраўнаважвання сілы цяжару, інерцыі.

2. перан. Пра тое, што ўраўнаважвае што‑н. або процідзейнічае чаму‑н. Стварыць процівагу. □ Талстой быў своеасаблівай процівагай уплыву Дастаеўскага і для Федзіна, і для Ляонава, і для Чорнага. Адамовіч.

•••

У процівагу каму-чаму — у адрозненне ад каго, чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Баго́н ’высокае месца’ (мінск. абл.; Талстой, Геогр., 155). Талстой (там жа, 155–156) лічыць, што тут вынік семантычнага працэсу развіцця па прынцыпу «верх» ⟷ «ніз», г. зн. «багна» → «ўзгорак». Гл. яшчэ (Талстой, там жа, 98–103, 161) рад падобных семантычных паралелей на прыкладзе іншых тэрмінаў.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

непараўна́льны, ‑ая, ‑ае.

1. Такі, што цяжка параўнаць з кім‑, чым‑н. іншым; надзвычайны. Непараўнальная прыгажосць. □ Вядома, Колас непараўнальны майстар, пісьменнік з вялікім вопытам і выдатнай літаратурнай школай. Перкін. Талстой, Дастаеўскі, Чэхаў, Гаршын, Горкі, Купрын — яны прыйшлі другою хваляй, пасля Пушкіна, Лермантава, Гогаля, яны назаўсёды здаліся.. [Алесю] непараўнальнымі, яны павялі яго ў родны хвалюючы свет!.. Брыль.

2. Які так адрозніваецца ад чаго‑н., што нельга параўноўваць. Непараўнальныя велічыні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Бу́хтавіца ’гразкае месца на балоце’ (пруж., Яшкін), бу́хтовыца ’тс’ (пруж., Талстой, Геогр., 184), бу́хтавыця ’рэдкая гразь’ (Клім.). Талстой, там жа, звязвае з бел. бухто́рыць ’непамерна ліць вадкасць’. Аднак можна прама звязаць з бухцець ’буркатаць’ (як і бу́хта ’глыбокае месца ў рацэ’). Гл. Краўчук, БЛ, 1975, 7, 68.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)