лапа́та ж. лопа́та;

◊ грэ́бці гро́шы ~тай — грести́ де́ньги лопа́той;

хоць ~тай заграба́й — хоть лопа́той загреба́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

та́яць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. та́ю та́ем
2-я ас. та́еш та́еце
3-я ас. та́е та́юць
Прошлы час
м. та́яў та́ялі
ж. та́яла
н. та́яла
Загадны лад
2-я ас. та́й та́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час та́ячы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

горбу́нья гарбу́ха, -хі ж., гарба́тая, -тай ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

приспе́шница памага́тая, -тай ж.; саўдзе́льніца, -цы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

курно́сая сущ. кірпано́сая, -сай ж., кірпа́тая, -тай ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пионервожа́тая (пионе́рская вожа́тая) піянерважа́тая, -тай ж. (піяне́рская важа́тая).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

неахво́та ж. неохо́та;

пае́хаў з ~тай — пое́хал с неохо́той

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

КАРАБІ́-ЯЙЛА́,

вялікі вапняковы масіў у галоўнай градзе Крымскіх гор, на ПнУ ад г. Алушта, на Украіне. Выш. да 1254 м (г. Тай-Коба). Камяністая платопадобная паверхня. Паўн. схіл спадзісты, паўд. — абрывісты. К.-Я. бязлесная, у паніжэннях — лугава-стэпавая расліннасць. Карставыя пячоры і прыродныя шахты.

т. 8, с. 40

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

стропти́вица упа́ртая, -тай ж., сваво́льніца, -цы ж., непаслухмя́ная, -най ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Лянця́й, лінця́іна ’гультай’ (Нас., міёр., Нар. словатв.). Рус.-бел. ізалекса, утвораная ад лень 1 (гл.) пры дапамозе суфікса ‑тай (Сабалеўскі, РФВ, 64, 140; 66, 398), як гультай.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)