силко́м нареч., разг. сі́лай, сілко́м, гва́лтам.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сило́м нареч., прост. сілко́м, сі́лай, гва́лтам.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

extortion [ɪkˈstɔ:ʃn] n. вымага́нне (сілай, пагрозамі); ха́барніцтва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

мілігра́м-сі́ла

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мілігра́м-сі́ла мілігра́м-сі́лы
Р. мілігра́м-сі́лы мілігра́м-сі́л
Д. мілігра́м-сі́ле мілігра́м-сі́лам
В. мілігра́м-сі́лу мілігра́м-сі́лы
Т. мілігра́м-сі́лай
мілігра́м-сі́лаю		 мілігра́м-сі́ламі
М. мілігра́м-сі́ле мілігра́м-сі́лах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наво́дмаш, прысл.

Размахнуўшыся, з размаху, з сілай.

Ударыць н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

extort [ɪkˈstɔ:t] v. (from) вымага́ць (што-н. сілай, пагрозамі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

сілко́м, прысл. (разм.).

Сілай: супраць волі.

С. прывесці ў школу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прыму́сам, прысл.

Сілай, прымушэннем.

П. даставіць на лячэнне наркамана.

У выразе: пад прымусам (наз.) — уздзейнічаць сілай, розумам і пад. на каго-, што-н. з якой-н. мэтай.

Працаваць пад прымусам.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зрабава́ць

‘сілай, разбоем забраць у каго-небудзь што-небудзь, разграбіць’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зрабу́ю зрабу́ем
2-я ас. зрабу́еш зрабу́еце
3-я ас. зрабу́е зрабу́юць
Прошлы час
м. зрабава́ў зрабава́лі
ж. зрабава́ла
н. зрабава́ла
Загадны лад
2-я ас. зрабу́й зрабу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час зрабава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бэ́нцнуць

‘ударыць каго-небудзь, што-небудзь рэзка, з сілай’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. бэ́нцну бэ́нцнем
2-я ас. бэ́нцнеш бэ́нцнеце
3-я ас. бэ́нцне бэ́нцнуць
Прошлы час
м. бэ́нцнуў бэ́нцнулі
ж. бэ́нцнула
н. бэ́нцнула
Загадны лад
2-я ас. бэ́нцні бэ́нцніце
Дзеепрыслоўе
прош. час бэ́нцнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)