услы́шать сов.

1. пачу́ць; учу́ць; (о животных — ещё) счуць;

2. (запах) пачу́ць, счуць;

3. (получить сведения) пачу́ць, дачу́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

учу́ць разм.

1. (пачуць, счуць) déutlich hören, vernéhmen* vt;

ён не ўчу́ў er hat nicht recht gehört [verstánden]; erfáhren* vt (даведацца);

2. (органамі пачуццяў) wíttern vt, spüren vt, перан. Wind bekómmen* (von D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)