счэ́пліваць несов. сцепля́ть; см. счапі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

счапля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да счапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

счэ́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да счапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

счэп, -а і -у, м.

1. -у, гл. счапіць.

2. -а, мн. -ы, -аў. Прыстасаванне, пры дапамозе якога што-н. счэпліваюць.

Вагонныя счэпы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

счэ́плены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад счапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

счэ́пліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. счэпліваць — счапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

счапля́ць гл. счапіць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

счэ́пліваць гл. счапіць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пасчапля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., што.

Счапіць усё, многае. Пасчапляць вагоны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скрукава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак., што.

Спец. Счапіць крукамі. Скрукаваць вагоны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)