лузану́ць
‘секануць, сцебануць каго-небудзь; пайсці (пра дождж)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
лузану́ |
лузанё́м |
| 2-я ас. |
лузане́ш |
лузаняце́ |
| 3-я ас. |
лузане́ |
лузану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
лузану́ў |
лузану́лі |
| ж. |
лузану́ла |
| н. |
лузану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
лузані́ |
лузані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
лузану́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Перавалачы́ ’сцебануць, ударыць’ (слонім., Нар. словатв.). Відаць, з польск. przewlec ’перацягнуць’ пры ад’ідэацыі бел. перацягну́ць ’сцебануць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
стегну́ть сов. сцебану́ць, сцёбнуць, хвастану́ць, хво́снуць; см. стега́тьI.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ćwiknąć
зак. сцебануць, хвастануць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
smagnąć
зак. хвоснуць; сцебануць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
джву́гнуць
‘хвастануць, сцебануць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
джву́гну |
джву́гнем |
| 2-я ас. |
джву́гнеш |
джву́гнеце |
| 3-я ас. |
джву́гне |
джву́гнуць |
| Прошлы час |
| м. |
джву́гнуў |
джву́гнулі |
| ж. |
джву́гнула |
| н. |
джву́гнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
джву́гні |
джву́гніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
джву́гнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
джо́гаць
‘сцебануць, хвастануць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
джо́гаю |
джо́гаем |
| 2-я ас. |
джо́гаеш |
джо́гаеце |
| 3-я ас. |
джо́гае |
джо́гаюць |
| Прошлы час |
| м. |
джо́гаў |
джо́галі |
| ж. |
джо́гала |
| н. |
джо́гала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
джо́гай |
джо́гайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
джо́гаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
хвасну́ць
‘стукнуць, сцебануць каго-небудзь, што-небудзь і па кім-небудзь, чым-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
хвасну́ |
хваснё́м |
| 2-я ас. |
хвасне́ш |
хвасняце́ |
| 3-я ас. |
хвасне́ |
хвасну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
хвасну́ў |
хвасну́лі |
| ж. |
хвасну́ла |
| н. |
хвасну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
хвасні́ |
хвасні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
хвасну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шлегану́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак.
Абл. Сцебануць. Язэп ускочыў на воз, дзе ўжо сядзела з дзецьмі жонка, шлегануў па кані. Місько.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
подхлестну́ть сов.
1. хво́снуць, сцебану́ць; падхво́снуць, падсцёбнуць;
2. перен., разг. падагна́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)