истоща́лый схудне́лы, змардава́ны, знясі́лены.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

haggard [ˈhægəd] adj. змардава́ны, знясі́лены, зму́чаны, схудне́лы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

кашча́вы, -ая, -ае.

Схуднелы, высахлы, з выступаючымі касцямі.

Кашчавыя рукі.

|| наз. кашча́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

отоща́вший и отоща́лый схудне́лы, змарне́лы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

худасо́чны, -ая, -ае.

1. Схуднелы, змарнелы.

Худасочная жанчына.

2. Пра расліны: слабы, кволы.

Худасочная бярозка.

|| наз. худасо́чнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

змарне́лы, -ая, -ае.

1. Змучаны, схуднелы.

З. чалавек.

З. выгляд.

2. Зачахлы, завялы (пра расліны).

Змарнелая агародніна.

|| наз. змарне́ласць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́сахлы, -ая, -ае.

1. Такі, з якога выпарылася вільгаць.

Высахлая рэчка.

2. Які ссох, перастаў жыць.

Высахлае дрэва.

3. перан. Схуднелы.

В. твар.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ábgemagert a схудне́лы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

апа́лы

1. ábgefallen;

2. (схуднелы) ábgemagert

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

bareboned

[ˈberboʊnd]

adj.

худы́, схудне́лы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)