sufler

м. суфлёр

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

prompter

[ˈprɑ:mptər]

n.

падка́зьнік, суфлёр -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

суфлё́рыць

‘суфлёрыць каму-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. суфлё́ру суфлё́рым
2-я ас. суфлё́рыш суфлё́рыце
3-я ас. суфлё́рыць суфлё́раць
Прошлы час
м. суфлё́рыў суфлё́рылі
ж. суфлё́рыла
н. суфлё́рыла
Загадны лад
2-я ас. суфлё́р суфлё́рце
Дзеепрыслоўе
цяп. час суфлё́рачы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Souffleur [zu'flø:r] і [su'flø:r] m -s, -e суфлёр

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Souffleuse [zu'flø:zə] і [su'flø:zə] f -, -n суфлёр (жанчы́на)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)