Verbum

анлайнавы слоўнік

стрэс-фа́ктар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стрэс-рэа́кцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	стрэс-рэа́кцыя
Р.	стрэс-рэа́кцыі
Д.	стрэс-рэа́кцыі
В.	стрэс-рэа́кцыю
Т.	стрэс-рэа́кцыяй стрэс-рэа́кцыяю
М.	стрэс-рэа́кцыі

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стресс психол. стрэс, род. стрэ́су м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

stressor [ˈstresə] n. psychol. стрэ́сар; фа́ктар, які́ выкліка́е стрэс

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

post-traumatic [ˌpəʊs(t)trɔ:ˈmætɪk] adj. : posttrau matic stress disorder посттраўматы́чны стрэс

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

stres, ~u

м. стрэс

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

stresować

зак. выклікаць стрэс

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Агульны адаптацыйны сіндром, гл. Стрэс

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Stress m -es псіхал. стрэс, псіхалагі́чная напру́жанасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

дыстрэ́с-сіндро́м

(ад ды- + стрэс + сіндром)

хвароба нованароджаных у першыя гадзіны жыцця, якая праяўляецца цяжкімі дыхальнымі расстройствамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)