хеджы́раваць

‘застрахаваць (страхаваць) рызыкі страты грошай (напр., хеджыраваць рызыкі)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. хеджы́рую хеджы́руем
2-я ас. хеджы́руеш хеджы́руеце
3-я ас. хеджы́руе хеджы́руюць
Прошлы час
м. хеджы́раваў хеджы́равалі
ж. хеджы́равала
н. хеджы́равала
Загадны лад
2-я ас. хеджы́руй хеджы́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час хеджы́раваўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

страхава́цца, страху́юся, страху́ешся, страху́ецца; страху́йся; незак.

1. Страхаваць (у 1 знач.) сябе, сваю маёмасць.

С. на выпадак няшчасця.

2. перан. Засцерагаць сябе ад чаго-н. непрыемнага, непажаданага.

|| зак. застрахава́цца, -страху́юся, -страху́ешся, -страху́ецца; -страху́йся.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

страхава́нне, -я, н.

1. гл. страхаваць.

2. Від забеспячэння і пакрыцця матэрыяльных страт, прычыненых няшчаснымі выпадкамі, стыхійнымі бедствамі і інш., якія бярэ на сябе спецыяльная арганізацыя ў адносінах да асоб або ўстаноў, што рэгулярна плацілі грашовыя ўзносы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падстрахава́ць, -раху́ю, -раху́еш, -раху́е; -раху́й; -рахава́ны; зак., каго-што (разм.).

Страхуючы (гл. страхаваць у 3 знач.), памагчы ў выкананні якой-н. задачы, у правядзенні якога-н. прыёму.

|| незак. падстрахо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. падстрахо́ўка, -і, ДМ -ўцы, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ubezpieczać

ubezpiecza|ć

незак.

1. ахоўваць; страхаваць;

~j mnie! — падстрахуй мяне!;

2. страхаваць;

~ć co od kradzieży (pożaru) — страхаваць што ад крадзяжу (пажару)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

страхо́ўка, -і, ДМ -ўцы, мн. -і, -хо́вак, ж.

1. гл. страхаваць.

2. Грашовая кампенсацыя, што выплачваецца страхавой установай страхавальніку.

Атрымаць страхоўку.

3. Страхавы ўзнос (разм.).

Заплаціць страхоўку.

4. Гарантыя ад чаго-н. непрыемнага, непажаданага.

Зрабіць што-н. для страхоўкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

underwrite [ˌʌndəˈraɪt] v. (underwrote, underwritten)

1. падпі́сваць; падпі́свацца

2. страхава́ць (судны, грузы і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

страхава́цца, страхуюся, страхуешся, страхуецца; незак.

1. Праводзіць страхаванне свайго жыцця, сваёй маёмасці. Страхавацца на выпадак пажару.

2. перан. Засцерагаць сябе ад чаго‑н. (непрыемнага, непажаданага). [Барыс Міхайлавіч:] — Гарантыі ў заработках няма ў здзельшчыкаў. Нарміроўшчыкі баяцца перарасходу зарплаты. Таму страхуюцца. Мыслівец.

3. Зал. да страхаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

assure [əˈʃʊə] v.

1. (of) запэ́ўніваць, упэ́ўніваць, перако́нваць

2. (oneself of smth.) упэ́ўнівацца, перако́нвацца

3. гарантава́ць, забяспе́чваць

4. BrE страхава́ць жыццё

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

insure [ɪnˈʃʊə] v.

1. (against/for) страхава́ць;

He insured his car for £10 000. Ён застрахаваў свой аўтамабіль на 10 000 фунтаў.

2. забяспе́чваць, гарантава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)