старчма́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
старчма́ - -

Іншыя варыянты: старчко́м, старчако́м, сто́рчам, старчмака́.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

по́тарч, прысл.

1. Старчаком, у вертыкальным становішчы.

Бервяно стала п.

2. Тарчма, тварам уніз.

Ляцець п.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

старча́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. старча́к старчакі́
Р. старчака́ старчако́ў
Д. старчаку́ старчака́м
В. старча́к старчакі́
Т. старчако́м старчака́мі
М. старчаку́ старчака́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стоймя́ нареч. стаўма́, стаяко́м, старчма́, старчако́м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стояко́м нареч., прост. стаяко́м, стаўма́, старчма́, старчако́м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тычко́м нареч.

1. старчма́, старчако́м, насто́рч; (стоймя) сто́йма;

2. (о кладке кирпича) старчако́м, папяро́чкай;

3. (об ударе) штурхялём.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стаўма́, прысл.

Вертыкальна, старчаком. А вецер бязлітасна ўзлахмачвае на востраве кусты, гне, прыгладжвае іх, зноў задзірае стаўма. Місько.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

старчмака́, прысл.

Абл. Старчаком, старчма. Бывае ўсходзіцца рака І загрыміць, як гром, — Пастануць сосны старчмака, Гудуць, што ў буралом. Броўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

vertically

[ˈvɜ:rtɪkəli]

adv.

вэртыка́льна, прастаста́ўна, старчма́, старчако́м, сто́цьма

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

някі́дкі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які не кідаецца ў вочы; няяркі. У чалавека, які вёў размову з Мядзведзевым, просты, някідкі твар з кірпатым носам, валасы старчаком. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)