ста́йневы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да стайні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

stables

pl.

ста́йні і манэ́жная пляцо́ўка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ардэ́н, ‑а, м.

Парода ламавых коней. У стайні, апанаваны вясельным настроем, выхваляўся сваёю годнасцю гнеды ардэн. Крапіва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ко́нюх, ‑а, м.

Даглядчык коней. Працаваць конюхам. Калгасны конюх. □ Са стайні конюх вывеў на шпацыр варанога жарабца. Чарнышэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

augiaszowy

augiaszow|y

: stajnia ~a (Augiasza) — аўгіевы стайні

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ста́йня ж. c-ßu Pférdestall m -(e)s, -ställe;

◊

а́ўгіевы ста́йні Augíasstall m -(e)s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

канета́бль

(фр. connétable, ад лац. comes stabuli = загадчык стайні)

галоўнакамандуючы французскай арміяй з 12 ст. да 1627 г.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

mews

[mju:z]

n., pl. (often sing. in use)

ста́йні pl. (перабудава́ныя на жытло́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

рысо́рны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рысоры, прызначаны для рысор. Рысорная сталь. // З рысорамі. Запрогшы каля стайні ў рысорную каламажку варанога жарабка, Крумінь пакаціў па доўгаўскай дарозе. Броўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПРА́СЛА,

1) у драўлянай архітэктуры частка сцяны каркаснай канструкцыі або плоту з гарызантальна пакладзеных бярвён, брусоў, жэрдак, дыль, плах, дошак паміж 2 верт. слупамі (шуламі). Асн. элемент будынкаў у перыяд каменнага веку. З 16 ст. з П. будавалі пераважна гасп. пабудовы — стайні, хлявы, аборы, гумны і інш. ў закідной тэхніцы.

2) Частка крапасной сцяны паміж 2 абарончымі вежамі.

С.​А.​Сергачоў.

т. 13, с. 18

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)