напі́так, -тку ж. напи́ток;

прахаладжа́льныя ~ткі — прохлади́тельные напи́тки;

спіртны́я -ткі — спиртны́е напи́тки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спіртны́ spirituós;

спіртны́я напо́і géistige [alkohólische] Getränke, Spirituósen pl

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

off-licence [ˈɒflaɪsns] n. BrE ві́нна-гарэ́лачная кра́ма, дзе спіртны́я напі́ткі прадаю́ць навы́нас

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

spirytualia

ж. зборн. спіртныя напіткі, алкаголь

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

speakeasy [ˈspi:ki:zi] n. карчма́, шыно́к, дзе прадава́ліся нелега́льна спіртны́я напо́і (пры сухім законе ў ЗША)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

géistig II a спіртны́;

~e Getränke спіртны́я напі́ткі [напо́і]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

распі́цца, разап’юся, разап’ешся, разап’ецца; разап’ёмся, разап’яцеся; зак.

Разм. Пачаць п’янстваваць, многа і часта піць спіртныя напіткі. Ад сына, відаць, ужо помачы не чакай: скруціўся з дому, разлайдачыўся, распіўся. Грахоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wyskokowy

wyskokow|y

: napoje ~e — спіртныя напіткі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

выпіва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

1. Незак. да выпіць.

2. Разм. Часта піць спіртныя напіткі; п’янстваваць. Гаспадаркаю .. [Саўка] не займаўся, гуляў, выпіваў, трохі краў і прыставаў да розных цёмных людзей. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

барме́н

(англ. barman)

уладальнік ці служачы бара, які падае спіртныя напіткі за стойкай.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)