спусці́ць, спушчу́, спу́сціш, спу́сціць; спу́шчаны; зак.
1. каго-што. Перамясціць зверху ўніз.
С. вяроўку.
С. бульбу ў склеп.
2. што. Паставіць на ваду (пра судна).
С. новы карабель.
3. каго-што. Пусціць, вызваліўшы ад прывязі.
С. сабаку з ланцуга.
4. што. Пераслаць, накіраваць што-н. у ніжэйшую арганізацыю.
С. распараджэнне.
С. план.
5. што. Выпусціць пару, вадкасць і пад. адкуль-н.
С. пару з катла.
С. ваду з радыятара.
6. што. Вызваліць (якую-н. ёмістасць) ад вадкасці, газу і пад.
С. балон.
С. камеру мяча.
7. што і без дап. Палягчэць у вазе (разм.).
С. кілаграмаў пяць.
8. што. Вызваліць з замацаванага становішча (пра дэталі механізмаў).
С. курок.
9. што. Спілаваўшы, паваліць (пра дрэва; разм.).
С. дзве бярозы.
10. перан., каго-што. Поўнасцю збыць, прадаць.
С. гаспадарку.
С. грошы (зрасходаваць).
11. што і без дап. Збавіць цану.
С. колькі рублёў.
12. перан., што і без дап. Пакінуць без пакарання які-н. учынак.
Гэтай правіннасці нельга с.
◊
Спусціць з вока каго (разм.) — перастаць назіраць, сачыць за кім-н.
Спусціць юху (разм.) — разбіць нос да крыві.
|| незак. спуска́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз. спуска́нне, -я, н. (да 1—8 знач.) і спуск, -у, м. (да 1—3, 9, 10 і 12 знач.).