спа́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. спальваць — спаліць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спа́львацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да спаліцца.

2. Зал. да спальваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КРЭМАТО́РЫЙ (новалац. crematorium ад лац. cremare спальваць),

спецыяльна абсталяванае збудаванне для спальвання (крэмацыі) памерлых. Мае крэмацыйныя печы, жалобны зал для пахавальных абрадаў і інш. Першы К. адкрыты ў Мілане ў 1876. У Мінску К. дзейнічае з 1986.

т. 8, с. 536

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

палі́ць

‘спальваць’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. палю́ па́лім
2-я ас. па́ліш па́ліце
3-я ас. па́ліць па́ляць
Прошлы час
м. палі́ў палі́лі
ж. палі́ла
н. палі́ла
Загадны лад
2-я ас. палі́ палі́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час па́лячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

по́пеліць

‘спальваць што-небудзь дашчэнту’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. по́пелю по́пелім
2-я ас. по́пеліш по́пеліце
3-я ас. по́пеліць по́пеляць
Прошлы час
м. по́пеліў по́пелілі
ж. по́пеліла
н. по́пеліла
Загадны лад
2-я ас. по́пель по́пельце
Дзеепрыслоўе
цяп. час по́пелячы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

spalać

незак. спальваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ВУЛКА́Н,

у рымскай міфалогіі бог разбуральнага і ачышчальнага полымя (адсюль звычай спальваць у яго гонар зброю пераможанага ворага). Вулкан меў свайго жраца — фламіна і свята Вулканалій (адзначалася 23 жн.). Пазней шанавалі як бога, што абараняў ад пажараў. Разам з Вулканам услаўлялі багіню Маю, якой 1 мая фламін прыносіў ахвяру. Адпавядае грэч. Гефесту.

т. 4, с. 290

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

cremate

[ˈkri:meɪt]

v.

спа́льваць (труп)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

incinerate

[ɪnˈsɪnəreɪt]

v.t.

спа́льваць (на по́пел), спапяля́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

burn away

а) спа́льваць

б) згара́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)