куга́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Плакаць (пра грудное дзіця).
2. Крычаць (пра саву).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
куга́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Плакаць (пра грудное дзіця).
2. Крычаць (пра саву).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хрыпа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
казадо́й, ‑я,
Начная насякомаедная птушка з кароткай дзюбай і вялікім ротам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АБРА́МЦАВА-КУ́ДРЫНСКАЯ РАЗЬБА́,
рускі
Літ.:
Василенко В.М. Русская народная резьба и роспись по дереву XVIII—XX вв.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КІВА́Ч,
запаведнік у Расіі, на
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
я́страб, ‑а,
Драпежная птушка сямейства ястрабіных з кароткай кручкаватай дзюбай і доўгімі вострымі кіпцюрамі, якая водзіцца ў лясах розных частак свету.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
САВІ́НЫЯ,
сямейства птушак
Даўж. цела да 84
Літ.:
Жизнь животных.
Никифоров М.Е., Яминский Б.В., Шкляров Л.П. Птицы Белоруссии: Справ.-определитель гнезд и яиц.
Птушкі Еўропы: Палявы вызначальнік:
А.М.Петрыкаў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Саве́ць ’рабіцца вялым, санлівым ад зморанасці’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
РЭМІНІСЦЭ́НЦЫЯ
свядомае ці міжвольнае ўзнаўленне паэтам
Па граю першыя
Тужаць
Праталіны белабрысыя,
Ведаюць гнёзды птушкі.
I рыбы чуюць віры свае
Вядомы таксама выпадкі аўтарэмінісцэнцыі:
Бывай здаровы, мужыцкі народзе,
Жыві ў шчасці, жыві ў свабодзе 1 часам спамяні пра
Яську свайго,
Што загінуў за праўду для дабра твайго.
А калі слова пяройдзе ў дзела,
Тады за праўду станавіся смела,
Бо адно з праўдай у грамадзе згодна
Дажджэш, народзе, старасці свабодна.
(К.Каліноўскі.«Пісьмо з-пад шыбеніцы»).
А.А.Майсейчык.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МАНАГА́МІЯ (ад мана... + ...гамія),
1) форма адносін паміж поламі ў жывёл, калі адзін самец за сезон спароўваецца з адной самкай. У працэсе эвалюцыі М. развівалася як больш спецыялізаваная з’ява ў параўнанні з палігаміяй. Тыповая палавая структура папуляцый манагамных жывёл вызначаецца прапарцыянальнасцю (колькасныя суадносіны самцоў і самак 1:1). Полавы дымарфізм у манагамаў выяўлены менш выразна, чым у палігамаў. Пры М. самец звычайна прымае ўдзел у выхаванні патомства.
У млекакормячых М. сустракаецца радзей, чым палігамія. Параўнальна ўстойлівыя пары фарміруюцца ў барсука, ваўка, ліса (звычайна на 1 сезон), у чалавекападобных малпаў (на некалькі гадоў ці на ўсё Жыццё). У птушак М. шырока распаўсюджана, пары на некалькі гадоў, часам на ўсё жыццё ўтвараюць арлы, буслы, грыфы, лебедзі,
2)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)