СКАЛЬПАВА́ННЕ (ад лац. scalpere скабліць),

ваенны звычай некат. народаў, паводле якога ў якасці трафея здымалі скальп. Было вядома ў стараж. народаў (галаў, скіфаў). У 17—19 ст. звычай С., які раней існаваў ва ўсх. і паўд.-ўсх. частцы Паўн. Амерыкі (іракезы і інш), распаўсюдзіўся і ў інш. індзейскіх плямён пад уплывам англ. і франц. каланізатараў, якія плацілі індзейскім «саюзнікам» за скальпы воінаў варожых ім плямён.

т. 14, с. 433

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

skalp, ~u

м. скальп

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Skalp m -s, -e скальп

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

oskalpować

зак. скальпаваць; зняць скальп

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

скальпава́ць

(лац. scalpere = скабліць)

знімаць з каго-н. скальп.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

skalpíeren vt скальпірава́ць скальпава́ць, здыма́ць скальп

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

scalp​1 [skælp] n.

1. ску́ра чэ́рапа;

a hairless scalp лы́сы чэ́рап

2. скальп

♦

be after smb.’s scalp быць агрэсі́ўна настро́еным да каго́-н.;

have smb.’s scalp перамагчы́ каго́-н. (у спрэчцы); адпо́мсціць каму́-н. (за крыўду)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

scalp

[skælp]

1.

n.

1) ску́ра й валасы́ на галаве́

2) скальп -а m.

3) трафэ́й зь перамо́гі

2.

v.t.

1) перапрадава́ць рэ́чы з ху́ткім прыбы́ткам

2) informal перапрадава́ць біле́ты (з нава́рам)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)