серебри́ть несов., в разн. знач. серабры́ць;

серебри́ть ло́жки серабры́ць лы́жкі;

луна́ серебри́т листву́ ме́сяц сярэ́брыць лі́сце;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

srebrzyć

незак. серабрыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

übersílbern vt (па)серабры́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

silver​3 [ˈsɪlvə] v. серабры́ць; серабры́цца; пакрыва́ць серабро́м;

His hair is silvering. У яго з’яўляецца сівізна.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Пасядры́ць ’пастарэць’ (б.-каш., Мат. Гом.). Утворана ад прэфікса па (< прасл. po‑) і ⁺сядрыць; апошняе з’яўляецца, магчыма, балтызмам, параўн. літ. sidabras ’серабро’, sidabruoti ’серабрыць’ пры ад’ідэацыі рус. поседеть пасівець’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

серабры́цца несов.

1. (сверкать серебряным блеском) серебри́ться;

рэ́чка с. ўдалечыні́ — ре́чка серебри́тся вдалеке́;

2. страд. серебри́ться; см. серабры́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Sílber n -s срэ́бра, серабро́;

mit ~ überzíehen* пакрыва́ць срэ́брам, серабры́ць;

legíertes ~ сплаў срэ́бра [серабра́];

getríebenes ~ дзьму́тае срэ́бра [серабро́]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

серабры́цца, ‑руся, ‑рышся, ‑рыцца; незак.

1. Рабіцца серабрыстым, набываць серабрысты колер, бляск. Дзьмуў лёгкі ветрык, рабацела рака, а калі выглядала сонца з-за хмар, вада серабрылася. Гурскі. // Выдзяляцца сваім серабрыстым колерам, бляскам, віднецца (пра што‑н. серабрыстае). На аддаленых вяршынях серабрацца воблакі. Бядуля. Усё дно ракі серабрыцца на сонцы, зіхаціць, усланае маляўкай... Краўчанка. // Сівець; зіхацець сівізной. На скронях ужо серабрыліся валасінкі і паглыбіліся зморшчкі ля вачэй, якія, як і раней, захавалі свой сталёвы колер і сваю напорыстасць. Пестрак.

2. Зал. да серабрыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

plate

[pleɪt]

1.

n.

1) тале́рка f.

2) стра́ва f.

3) пазало́чаны або́ пасярэ́браны по́суд

4) то́нкая пляска́тая плі́тка або́ ліст (мэта́лу)

2.

v.

1) залаці́ць, серабры́ць або́ пакрыва́ць і́ншым мэта́лам

2) ако́ўваць, пакрыва́ць бро́няю

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

silver

[ˈsɪlvər]

1.

n.

1) срэ́бра, серабро́ n.

2) срэ́бныя манэ́ты

3) стало́вае срэ́бра (нажы́, відэ́льцы, лы́жкі)

2.

adj.

1) срэ́бны, сярэ́браны; серабро́ны, пасярэ́браны

silver ore — срэ́бная руда́

silver spoon — срэ́бная лы́жка

2) серабры́сты, сівы́

silver or silvery hair — сівы́я валасы́

3) чы́сты, зво́нкі, як срэ́бра

3.

v.t.

серабры́ць (пакрыва́ць срэ́брам або́ срэ́бнай амальга́май)

4.

v.i.

серабры́цца, сіве́ць (пра валасы́)

•

- a silver tongue

- be born with a silver spoon in one’s mouth

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)