іераты́чны, ‑ая, ‑ае.

Уст. Свяшчэнны, жрэцкі.

•••

Іератычнае пісьмо гл. пісьмо.

[Ад грэч. hieratikos.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

свяшчэнна...,

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «свяшчэнны», напрыклад: свяшчэннадзейны, свяшчэннаслужыцель.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

sacrosanct [ˈsækrəʊsæŋkt] adj. свяшчэ́нны, недатыка́льны;

a sacrosanct place святы́ня

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

сакрамента́льны, ‑ая, ‑ае.

Кніжн.

1. Які мае адносіны да рэлігійнага культу; абрадавы, рытуальны. // Свяшчэнны, варты пакланення.

2. Традыцыйны, які стаў звычаёвым. Сакраментальная фраза.

[Лац. sacramentalis.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

hehr a ве́лічны, свяшчэ́нны, узвы́шаны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

sakrál a ку́льтавы, сакра́льны, свяшчэ́нны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

sakramentál a свяшчэ́нны, ку́льтавы, сакрамента́льны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

а́піс

(гр. Apis, ад егіп. Chapi)

свяшчэнны бык у старажытных егіпцян.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ПЮВІ́ ДЭ ШАВА́Н ((Puvis de Chavannes) П’ер) (14.12.1824, г. Ліён, Францыя — 24.10.1898),

французскі жывапісец. Вучыўся ў Парыжы ў А.​Шэфера і Т.​Куцюра. Зазнаў уплывы Ж.​А.​Энгра, Т.​Шасерыо, італьян. Ранняга Адраджэння. Распрацаваў своеасаблівы варыянт сімвалізму, заснаваны на сінтэзе маст. прыёмаў Ранняга Адраджэння і класіцызму. Работам характэрны ўрачысты лінейны рытм, абагульненыя, умоўна трактаваныя фігуры, аб’яднаныя ў статычныя ўраўнаважаныя групы, тонка стылізаваныя пейзажныя фоны, што нагадваюць ідылічныя ўяўленні пра «залаты век» чалавецтва. Колеравая гама пабудавана на спалучэнні прыглушаных жамчужных тонаў. Сярод твораў: манум. пано «Мір», «Вайна», «Праца», «Адпачынак» (усе 1861—63), «Свяшчэнны гай» (1884), размалёўкі «Жыццё Святой Жэнеўевы» ў Пантэоне (1874—98), «Навукі і Мастацтвы» ў Сарбоне (1887—89) у Парыжы і інш.

Я.​Ф.​Шунейка.

П.Пюві дэ Шаван. Свяшчэнны гай. 1884.

т. 13, с. 155

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

sacramental [ˌsækrəˈmentl] adj. свяшчэ́нны; сакрамента́льны; запаве́тны;

a sacramental oath свяшчэ́нная кля́тва;

pronounce the sacramental words вымаўля́ць сакрамента́льныя сло́вы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)