Сашча́ ’даска, аснова сахі’ (Касп.). Відаць, скарачэнне ад сашчэпа < сашчапіць (гл.) або непасрэдны дэрыват ад сашчапіць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Сашчарэ́піцьсашчапіць’ (Нар. сл.). Ад сашчапіць з экспрэсіўным нарашчэннем ‑ер‑ і наступнай метатэзай. Параўн. ашчаперыцца і ашчарэпіць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

сашчэ́пліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. сашчэпліваць — сашчапіць (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ачарэ́піць

сашчапіць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ачарэ́плю ачарэ́пім
2-я ас. ачарэ́піш ачарэ́піце
3-я ас. ачарэ́піць ачарэ́пяць
Прошлы час
м. ачарэ́піў ачарэ́пілі
ж. ачарэ́піла
н. ачарэ́піла
Загадны лад
2-я ас. ачарэ́п ачарэ́пце
Дзеепрыслоўе
прош. час ачарэ́піўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

lock together

зашчапля́цца (пра зу́бы ко́лаў); сашчапі́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

сашчапе́рыць

‘сціснуць, сашчапіць што-небудзь (рукі, кулак)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. сашчапе́ру сашчапе́рым
2-я ас. сашчапе́рыш сашчапе́рыце
3-я ас. сашчапе́рыць сашчапе́раць
Прошлы час
м. сашчапе́рыў сашчапе́рылі
ж. сашчапе́рыла
н. сашчапе́рыла
Загадны лад
2-я ас. сашчапе́р сашчапе́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час сашчапе́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

sczepić

зак. счапіць; сашчапіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

сашчэ́плены

1. скреплённый; схва́ченный;

2. сжа́тый; сце́пленный;

3. сти́снутый, сжа́тый;

1-3 см. сашчапі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перапле́сці, ‑пляту, ‑пляцеш, ‑пляце; ‑пляцём, ‑плецяце, ‑плятуць; пр. пераплёў, ‑пляла, ‑ло; заг. перапляці; зак., што.

1. Уставіць сшытыя лісты кнігі, сшытка і пад. у вокладкі і сашчапіць або склеіць іх. Пераплесці кнігу.

2. Злучыць сплятаючы. Дрэвы пераплялі свае галіны. // Сашчапіць (пальцы рук). // Пакрыць, апутаць сеткай чаго‑н. Кар[а]ні дрэў густа пераплялі.. [дарогу], і воз кідала з боку на бок. Чарнышэвіч.

3. Расплёўшы, заплесці, сплесці лепш, іначай. Пераплесці касу. Пераплесці кошык.

4. Сплесці ўсё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

sprząc

1. запрэгчы разам; спрэгчы;

2. счапіць; сашчапіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)