ПЕ́НЯ (ад лац. poena пакаранне),

від няўстойкі, санкцыя за несвоечасовае выкананне розных фін. абавязацельстваў (плацяжоў). Вылічваецца за кожны дзень пратэрміноўкі у працэнтах да сумы, што павінна быць выплачана.

т. 12, с. 269

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

sankcja

ж. санкцыя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Sanktión f -, -en

1) са́нкцыя, ухвале́нне

2) pl са́нкцыя (прымусовыя меры)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

approbation [ˌæprəˈbeɪʃn] n. fml адабрэ́нне, ух вале́нне; са́нкцыя, зго́да (на што-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Sanktioníerung f -, -en са́нкцыя, санкцыянава́нне, устанаўле́нне, ухвале́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Gútheißen n -s, -, Gútheißung f -, -en ухвале́нне, са́нкцыя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

санкцыяні́раваць

(ад санкцыя)

даваць санкцыю на што-н., зацвярджаць, адабраць, прызнаваць законным, правільным што-н.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

warranty [ˈwɒrənti] n.

1. гара́нтыя;

buy smth. without a warranty купі́ць што-н. без гара́нтыі

2. fml дазво́л, афіцы́йная са́нкцыя

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

authorization

[,ɔӨərəˈzeɪʃən]

n.

1) упаўнава́жаньне n., афіцы́йны дазво́л, пра́ва n

2) зацьве́рджаньне n.; са́нкцыя f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

approbation

[,æprəˈbeɪʃən]

n.

1) ухва́ла f., прыхі́льная ду́мка

2) зацьве́рджаньне n., са́нкцыя, зго́да f.

by approbation — са зго́ды

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)