Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Саляны тэктагенез, гл. Саляная тэктоніка
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
«Саляны бунт», гл. Маскоўскае паўстанне 1648
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
соляно́йсаляны́;
соляна́я копь саляна́я капа́льня.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
салясо́с, ‑а, м.
Саляны камбайн, з дапамогай якога адбываецца адначасова прамыўка солі і пагрузка ў вагоны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Sálzlösungf -, -en саляны́ раство́р
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Саля́нка1 ’саляніца’ (ЛА, 5). Дэрыват ад прым. саля́ны, які да соль (гл.).
Саля́нка2 ’мера сыпучых рэчываў у 4 чацверыка’ (Касп.). Да соль (гл.), мабыць, першапачаткова мера солі.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
saline2[ˈseɪlaɪn]adj.chem.
1. салявы́;
saline solution салявы́ раство́р
2.саляны́;
a saline spring саляна́я крыні́ца
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ГАЛАВА́,
1) назва ваен. і адм. пасад у Расіі ў 16—17 ст.Ваен. пасады: соценны галава, стралецкі галава, казацкі галава, абозны галава і інш. На пасаду галавы звычайна прызначаліся дваране і дзеці баярскія. Адм.-фін. пасады: жытнічы галава, пісьмовы галава, саляны галава, мытны галава і інш. 2) Выбарныя гар. і саслоўныя пасады ў Расіі ў 18 — пач. 20 ст. (гарадскі галава, валасны галава, рамесны галава).