wierszować

незак. рыфмаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

рыфмава́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад рыфмаваць.

2. у знач. прым. Такі, у якім ёсць рыфма, з рыфмамі, у якім рыфмуюцца радкі. Рыфмаваная песня.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рыфмава́цца, ‑муецца; незак.

1. Быць сугучным, уяўляць сабой рыфму. У кожным шасцірадкоўі першыя два радкі рыфмуюцца сумежна, а наступныя чатыры — перакрыжавана. У. Калеснік.

2. Зал. да рыфмаваць (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

rhyme

[raɪm]

1.

v.t.

рыфмава́ць

2.

n.

ры́фма f.

•

- without rhyme or reason

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

zusámmenreimen

1. vt

1) рыфмава́ць

2) увя́зваць, узгадня́ць, пагаджа́ць

2. vi рыфмава́ць, рыфмава́цца

3. ~, sich узгадня́цца, увя́звацца;

wie reimt sich das zusámmen? як гэ́та мо́жна ўзга́дніць адно́ з другі́м?

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Reim m -es, -e ры́фма; верш;

éinen ~ bílden рыфмава́ць;

~e máchen [schmíeden] займа́цца рыфмаплёцтвам [вершаплёцтвам]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

réimen

1. vt рыфмава́ць

2. vi склада́ць ве́ршы, падбіра́ць ры́фмы

3. ~, sich

1) рыфмава́цца

2) гармані́раваць;

wie reimt sich das (zusámmen)? як гэ́та звяза́ць?, што гэ́та да чаго́?

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)