падацвіта́ць, ‑ае; зак.

Дацвісці — пра ўсё, многае. Ружы падацвіталі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ру́жавы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да ружы. Ружавы ліст. // Прыгатаваны з руж. Ружавае варэнне. // Атрыманы з ружы. Ружавы алей.

2. у знач. наз. ру́жавыя, ‑ых. Тое, што і ружакветныя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ружо́ўнік, ‑а, м.

Гадавальнік, дзе вырошчваюцца ружы, а таксама кветнік руж.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

hip​2 [hɪp]n. плод ру́жы або́ шыпшы́ны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

różany

różan|y

ружавы, з ружы;

płatki ~e — пялёсткі ружы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rose leaf

пялёстак ру́жы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rosebud

[ˈroʊzbʌd]

n.

пу́пышка, буто́н ру́жы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

насту́рцыя, ‑і, ж.

Тое, што і настурка. Ад вясны і да позняй восені цвітуць за агароджаю настурцыі, рамонкі і ружы. Хадкевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паліса́днік, ‑у, м.

Невялікі абгароджаны кветнік, садок перад домам. Пад акном Алесевай хаты, у маленькім палісадніку, летам цвілі ружы і вяргіні. Хведаровіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Бакара (сорт ружы) 9/170

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)