вае́нна-рачны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вае́нна-рачны́ вае́нна-рачна́я вае́нна-рачно́е вае́нна-рачны́я
Р. вае́нна-рачно́га вае́нна-рачно́й
вае́нна-рачно́е
вае́нна-рачно́га вае́нна-рачны́х
Д. вае́нна-рачно́му вае́нна-рачно́й вае́нна-рачно́му вае́нна-рачны́м
В. вае́нна-рачны́ (неадуш.)
вае́нна-рачно́га (адуш.)
вае́нна-рачну́ю вае́нна-рачно́е вае́нна-рачны́я (неадуш.)
вае́нна-рачны́х (адуш.)
Т. вае́нна-рачны́м вае́нна-рачно́й
вае́нна-рачно́ю
вае́нна-рачны́м вае́нна-рачны́мі
М. вае́нна-рачны́м вае́нна-рачно́й вае́нна-рачны́м вае́нна-рачны́х

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ледавіко́ва-рачны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ледавіко́ва-рачны́ ледавіко́ва-рачна́я ледавіко́ва-рачно́е ледавіко́ва-рачны́я
Р. ледавіко́ва-рачно́га ледавіко́ва-рачно́й
ледавіко́ва-рачно́е
ледавіко́ва-рачно́га ледавіко́ва-рачны́х
Д. ледавіко́ва-рачно́му ледавіко́ва-рачно́й ледавіко́ва-рачно́му ледавіко́ва-рачны́м
В. ледавіко́ва-рачны́ (неадуш.)
ледавіко́ва-рачно́га (адуш.)
ледавіко́ва-рачну́ю ледавіко́ва-рачно́е ледавіко́ва-рачны́я (неадуш.)
ледавіко́ва-рачны́х (адуш.)
Т. ледавіко́ва-рачны́м ледавіко́ва-рачно́й
ледавіко́ва-рачно́ю
ледавіко́ва-рачны́м ледавіко́ва-рачны́мі
М. ледавіко́ва-рачны́м ледавіко́ва-рачно́й ледавіко́ва-рачны́м ледавіко́ва-рачны́х

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Strmschnelle f -, -n быстра́к, (рачны́я) паро́гі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Прэснаводныя дэльфіны, гл. Рачныя дэльфіны

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

сцяжэ́лы, ‑ая, ‑ае.

Абл. Ацяжэлы. Шмат з таго помніцца, — возьме калі ды ўсплыве. Вымыюць яго ўспаміны, як рачныя віры выносяць на паверхню ў паводку сцяжэлае палена-камень. Пташнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПАРАХО́ДСТВА,

прадпрыемства воднага транспарту, якое арганізуе і ажыццяўляе перавозкі пасажыраў і грузаў на спец. абсталяваных трансп. суднах па марскіх (марскія П.) або ўнутраных (рачныя і азёрныя П.) водных шляхах. Гл. Рачны транспарт.

т. 12, с. 94

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПРАТО́КА,

другараднае рэчышча (рукаў), якое ўтвараецца пры разгалінаванні ракі астравамі, або кароткі вадацёк прыроднага паходжання, які злучае возера з ракой або 2 возеры. На Беларусі рачныя П. найчасцей трапляюцца на рэках Палесся, паміж азёрамі — у Бел. Паазер’і.

т. 13, с. 25

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

пры́плаўнік Невялікі заліў на рэчцы, куды прыбівае кару, трэскі, смецце; рачныя наносы, іл (Усх. Палессе Талст.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

АРКАТА́Г, Пржавальскага хрыбет,

на З Кітая, у цэнтр. ч. Куньлуня. Даўж. каля 650 км. Выш. да 7723 м (г. Улугмузтаг). Складзены пераважна з гранітаў, гнейсаў, пясчанікаў. Выраўнаваныя вяршыні, каменныя восыпы, галечнікава-друзавыя пустыні, азёрныя ўпадзіны, рачныя даліны. Невял. ледавікі. Адкрыты рускім падарожнікам М.​М.​Пржавальскім (1884).

т. 1, с. 478

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ВОДАПАДЗЕ́ЛЬНАЯ ПРАСТО́РА,

міжрэчча, якое не мае сцёку ў якую-н. рачную сістэму або мае слабы сцёк пераменнага напрамку. На раўнінах часта забалочаная, напр. на Бел. Палессі на ёй могуць узнікаць біфуркацыя рэк і рачныя перахопы; у гарах — міжгорныя катлавіны або цэнтр. ч. хрыбтоў каля лініі водападзелу.

т. 4, с. 249

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)