расці́рка, ‑і, ДМ ‑рцы, ж.

Спец. Дзеянне паводле дзеясл. расціраць — расцерці (у 1, 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

rozcierać

незак. расціраць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

размина́ть несов.

1. (делать мягким) разміна́ць, размякча́ць; (растирать) расціра́ць;

размина́ть ко́жу разміна́ць (размякча́ць) ску́ру;

размина́ть гли́ну разміна́ць (расціра́ць) глі́ну;

2. перен. разміна́ць;

размина́ть но́ги разміна́ць но́гі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

крывя́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; незак., каго-што.

Абл. Разбіваць, расціраць да крыві; крывавіць. У наступны момант абодва качаліся па пожні, па свежай раллі, крывянілі адзін аднаму твары, шматавалі сарочкі. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

crumble [ˈkrʌmbl] v.

1. крышы́ць; крышы́цца; драбні́ць; таўчы́, расціра́ць;

crumble bread крышы́ць хлеб

2. рассыпа́цца; разбура́цца; разбу́рвацца; гі́нуць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

frottíeren vt рабі́ць маса́ж, расціра́ць ручніко́м

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

málmen vt расціска́ць, разду́шваць, расціра́ць (на парашок)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verréiben* vt

1) расціра́ць

2) рабі́ць уціра́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

расціра́цца несов.

1. в разн. знач. растира́ться; см. расце́рціся;

2. страд. растира́ться; разда́вливаться; размина́ться; см. расціра́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ábreiben* vt

1) сціра́ць, выціра́ць

2) расціра́ць; абціра́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)