распя́лить сов. распя́ць, расцягну́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разрабава́ць, -бу́ю, -бу́еш, -бу́е; -бу́й; -бава́ны; зак., што.

Разграбіць, расцягнуць, раскрасці.

Р. маёмасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

растяну́ть сов., в разн. знач. расцягну́ць, мног. парасця́гваць; (разостлать — ещё) разасла́ць, мног. парассціла́ць;

растяну́ть сыру́ю ко́жу расцягну́ць сыру́ю ску́ру;

растяну́ть ковёр по́ полу расцягну́ць (разасла́ць) дыва́н па падло́зе;

растяну́ть сухожи́лия расцягну́ць сухажы́лле;

растяну́ть рези́ну расцягну́ць гу́му;

растяну́ть рабо́ту на ме́сяц расцягну́ць рабо́ту на ме́сяц;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расцяжэ́нне, -я, н.

1. гл. расцягнуць.

2. Пашкоджанне тканак (звязкі, сухажылля) моцным напружаннем, ударам, рыўком.

Р. сухажылля.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разгра́біць, -блю, -біш, -біць; -блены; зак., што.

Грабячы, расцягнуць, раскрасці.

Р. гаспадарку.

|| незак. разграбля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. разграбле́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

расця́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да расцягнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расця́гванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расцягваць — расцягнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

rozciągnąć

зак. расцягнуць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

сплюндрава́ць

‘разрабаваць, расцягнуць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. сплюндру́ю сплюндру́ем
2-я ас. сплюндру́еш сплюндру́еце
3-я ас. сплюндру́е сплюндру́юць
Прошлы час
м. сплюндрава́ў сплюндрава́лі
ж. сплюндрава́ла
н. сплюндрава́ла
Загадны лад
2-я ас. сплюндру́й сплюндру́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час сплюндрава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сплю́ндрыць

‘разрабаваць, расцягнуць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. сплю́ндру сплю́ндрым
2-я ас. сплю́ндрыш сплю́ндрыце
3-я ас. сплю́ндрыць сплю́ндраць
Прошлы час
м. сплю́ндрыў сплю́ндрылі
ж. сплю́ндрыла
н. сплю́ндрыла
Загадны лад
2-я ас. сплю́ндры сплю́ндрыце
Дзеепрыслоўе
прош. час сплю́ндрыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)