otrąbić

зак.

1. пратрубіць;

2. раструбіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

разгласи́ть сов.

1. (сделать известным) вы́даць, вы́казаць;

2. (распространить вздорное сообщение) разне́сці (чу́тку, пагало́ску); раструбі́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

áustrommeln vt

1) абвяшча́ць бо́ем бараба́на

2) разм. раструбі́ць, раззвані́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áustrompeten vt

1) гіст. абнаро́даваць (праз вяшчальнікаў)

2) раструбі́ць, раззвані́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áusblasen* vt

1) патушы́ць, задзьму́ць (агонь)

2) выдзіма́ць

3) разбалбата́ць, раструбі́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

posáunen vi, vt

1) муз. ігра́ць на трамбо́не

2) разм. раззвані́ць, раструбі́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

trumpet

[ˈtrʌmpət]

1.

n.

1) труба́ f.

2) трубе́ньне n., гук трубы́

2.

v.i.

1) трубі́ць

2) раўсьці́ (напр. пра слана́)

3) апавяшча́ць, трубі́ць

She will trumpet that story all over town — Яна́ растру́біць ту́ю ве́стку на ўве́сь го́рад

•

- blow one’s own trumpet

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Áufheben n -s падня́цце; падыма́нне;

◊

viel ~s máchen (von D, um A) нарабі́ць мно́га шу́му (з прычыны чаго-н.); раструбі́ць, раззвані́ць (што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)