расто́чванне ​1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расточваць ​1 — растачыць ​1.

расто́чванне ​2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расточваць ​2 — растачыць ​2.

расто́чванне ​3, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расточваць ​3 — растачыць ​3.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расто́чвацца ​1, ‑аецца; незак.

1. Незак. да растачыцца ​1.

2. Зал. да расточваць ​1.

расто́чвацца ​2, ‑аецца; незак.

1. Незак. да растачыцца ​2.

2. Зал. да расточваць ​3.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расто́чванне I ср. раста́чивание, расто́чка ж.; см. расто́чваць I

расто́чванне II ср. иста́чивание; см. расто́чваць II

расто́чванне III ср., порт. расста́вка ж.; см. расто́чваць III

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расто́чвацца I несов., возвр., страд. раста́чиваться; см. растачы́цца, расто́чваць I

расто́чвацца II несов., страд. иста́чиваться; см. расто́чваць II

расто́чвацца III несов., страд., порт. расставля́ться; см. расто́чваць III

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расставля́ть несов.

1. в разн. знач. расстаўля́ць;

2. (расширять) портн. расто́чваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

áusdrehen vt

1) выкру́чваць

2) выключа́ць (газ, святло)

3) расто́чваць (на такарным станку)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)