rozcinać

незак. рассякаць; разрэзваць, разразаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

sever [ˈsevə] v. fml

1. (from) разраза́ць, разрэ́зваць; адраза́ць, адрэ́зваць

2. (i)рва́ць, разрыва́ць;

sever relations with smb. разарва́ць адно́сіны з кім-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

scotch

[skɑ:tʃ]

v.t.

1) абясшко́джваць

to scotch a snake — абясшко́дзіць вужа́ку

2) спыня́ць пашырэ́ньне е́сткі)

3) надрэ́зваць, глыбо́ка разрэ́зваць

4) заклі́ньваць, спыня́ць (напр. рух ко́ла)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Транжы́р ’той, хто неразумна, марна траціць грошы, маёмасць’ (ТСБМ), сюды ж транжы́рыць ’траціць, мантачыць’ (ТСБМ, Бяльк.). З рус. транжи́р ’тс’, якое з франц. trancheur ’той, які рэжа’ < trancher ’рэзаць, рубаць’ праз нова-в.-ням. transchieren ’рэзаць, разрэзваць’ (Фасмер, 4, 94). Паводле Вінаградава (Этимология–1966, 122–125) і Дабрадомава (Этимология–1986–1987, 194–200), рускія словы — у выніку трансфармацыі франц. étranger, étrangère ’іншаземны, чужы’ ў дзеяслоў з пераасэнсаваннем зыходнага значэння ў ’траціць за мяжой, растрачваць грошы, маёмасць упустую’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)