разно́сіць, ‑ношу, ‑носіш, ‑носіць.

Незак. да разнесці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разне́сены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад разнесці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разно́сіць гл. разнесці

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разно́сны, -ая, -ае.

1. гл. разнесці.

2. Які служыць для рэгістрацыі выходнай карэспандэнцыі (спец.).

Разносная кніга.

3. Які змяшчае рэзкую крытыку (разм.).

Р. артыкул.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

расцяга́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., каго-што.

1. Разабраць, разнесці ў некалькі прыёмаў у розныя месцы.

Р. паркан на дровы.

2. Раскрасці (разм.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

roznieść

зак. разнесці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

разбалабо́ніць, -ню, -ніш, -ніць; -нены; зак., што (разм.).

Разнесці чуткі, пагалоскі і пад.; раззваніць, разбалбатаць.

Р. чуткі на ўсю вёску.

|| незак. разбалабо́ньваць, -аю, -ае, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разла́хаць

разнесці што-небудзь (чуткі, звесткі)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. разла́хаю разла́хаем
2-я ас. разла́хаеш разла́хаеце
3-я ас. разла́хае разла́хаюць
Прошлы час
м. разла́хаў разла́халі
ж. разла́хала
н. разла́хала
Загадны лад
2-я ас. разла́хай разла́хайце
Дзеепрыслоўе
прош. час разла́хаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разлепята́ць

разнесці што-небудзь (чуткі, звесткі)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. разлепячу́ разляпе́чам
2-я ас. разляпе́чаш разляпе́чаце
3-я ас. разляпе́ча разляпе́чуць
Прошлы час
м. разлепята́ў разлепята́лі
ж. разлепята́ла
н. разлепята́ла
Загадны лад
2-я ас. разлепячы́ разлепячы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час разлепята́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Распало́г (рыспалог) ’растэрміноўка’ (Бяльк.). Ад распалажыцьразнесці па часе’, што да лажыць, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)