размина́ться

1. (становиться мягким) разміна́цца, размякча́цца; (растираться) расціра́цца;

2. (размешиваться) разме́швацца;

3. перен., разг. разміна́цца; см. размя́ться;

4. страд. разміна́цца, размякча́цца; расціра́цца; см. размина́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

размя́цца гл. размінацца

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

умина́ться

1. уто́птвацца;

2. разміна́цца; уме́швацца, разме́швацца; см. умя́ться;

3. страд. уто́птвацца; разміна́цца; уме́швацца, разме́швацца, мясі́цца; см. умина́ть​ 1, 2.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разміну́цца гл. размінацца I

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

размі́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Дзеянне паводле дзеясл. размінаць — размяць (у 2 знач.) і размінацца — размяцца (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

rozmijać się

незак. размінацца, разыходзіцца;

rozmijać się z prawdą — разыходзіцца з праўдаю; пярэчыць праўдзе

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)