soften [ˈsɒfn] v. змякча́ць, размякча́ць; змякча́цца, памякча́цца;

soften smb.’s heart расчу́ліць каго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

размякчэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. размякчаць — размякчыць (у 1 знач.), стан паводле дзеясл. размякчацца — размякчыцца (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мацэрава́ць

‘разрыхляць, размякчаць скуру; настойваць вінаграднае сусла ’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. мацэру́ю мацэру́ем
2-я ас. мацэру́еш мацэру́еце
3-я ас. мацэру́е мацэру́юць
Прошлы час
м. мацэрава́ў мацэрава́лі
ж. мацэрава́ла
н. мацэрава́ла
Загадны лад
2-я ас. мацэру́й мацэру́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час мацэру́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

размина́ть несов.

1. (делать мягким) разміна́ць, размякча́ць; (растирать) расціра́ць;

размина́ть ко́жу разміна́ць (размякча́ць) ску́ру;

размина́ть гли́ну разміна́ць (расціра́ць) глі́ну;

2. перен. разміна́ць;

размина́ть но́ги разміна́ць но́гі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адпа́рваць (размякчаць парай) áufweichen vt, éinweichen vt, mit Dampf behándeln

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

áuflockern vt рыхлі́ць; паслабля́ць (вузел); размякча́ць; узбіва́ць (падушкі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

мясі́ць, мяшу́, ме́сіш, ме́сіць; ме́шаны; незак.

1. што. Размякчаць, размінаць якую-н. густую масу, перамешваючы з вадой.

М. цеста.

М. гліну.

2. перан., што. Хадзіць, ездзіць па чым-н. гразкім, топкім, сыпкім і пад.; мяць, шкодзіць, топчучы (разм.).

М. гразь.

Коні месяць пасевы.

3. перан., каго (што). Біць, дубасіць (разм.).

Мясілі яго чым папала.

|| зак. змясі́ць, змяшу́, зме́сіш, зме́сіць; зме́шаны.

|| прым. мясі́льны, -ая, -ае (да 1 знач.; спец.).

М. цэх хлебазавода.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

wéichen II

1. vt

1) вымо́чваць

2) змякча́ць, размякча́ць

2. vi (s)

1) мо́кнуць

2) змякча́цца, размякча́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

капа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; незак., што.

1. Размякчаць, рыхліць верхні слой глебы, аддзяляючы і падымаючы (лапатай, матыкай і пад.).

К. агарод.

2. Выкідваючы, выбіраючы зямлю, рабіць паглыбленне.

К. яму.

3. Выкопваць, даставаць што-н. з зямлі.

К. бульбу.

◊

Капаць яму — рыхтаваць пагібель, тварыць зло каму-н.

|| зак. вы́капаць, -аю, -аеш, -ае; -аны (да 2 і 3 знач.).

|| аднакр. капну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́ (да 1 знач.) і капяну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -пеняце́, -ну́ць; -ні́ (да 1 знач.; разм.).

|| наз. капа́нне, -я, н. і ко́пка, -і, ДМ -пцы, ж.

|| прым. капа́льны, -ая, -ае (спец.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

erwéichen

1. vt размякча́ць;

sich durch Bítten ~ lássen* уступа́ць про́сьбам

2. ~, sich

1) мякчэ́ць, паддава́цца

2):

перан. змякчы́цца, памякчэ́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)