размяжо́ўванне ср.

1. размежёвывание;

2. разграниче́ние; см. размяжо́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

rozgraniczać

незак.

1. размяжоўваць;

rozgraniczać pola — размяжоўваць палі;

2. адрозніваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дыферэнцы́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.

1. Размежаваць (размяжоўваць), вылучыць (вылучаць) разнародныя элементы. Дыферэнцыраваць работу.

2. Знайсці (знаходзіць) дыферэнцыял (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

odgraniczać

незак. размяжоўваць; адмяжоўваць, аддзяляць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дыферэнцава́ць, -цу́ю, -цу́еш, -цу́е і дыферэнцы́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак. і незак., што.

1. Размежаваць (размяжоўваць), адрозніць (адрозніваць) асобнае, прыватнае пры разглядзе, вывучэнні чаго-н.

Д. нормы расцэнак.

2. Знайсці (знаходзіць) дыферэнцыял (у 1 знач.).

|| наз. дыферэнцыя́цыя, -і, ж. (да 1 знач.) і дыферэнцы́раванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тэрміна́тар

(ад лац. terminare = размяжоўваць)

мяжа паміж асветленай Сонцам і цёмнай часткамі нябеснага цела.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

перемежёвывать несов.

1. (размежёвывать заново, по-иному) перамяжо́ўваць;

2. (размежёвывать всё, многое) перамяжо́ўваць, размяжо́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дыферэнцы́раваць

(ад лац. differentia = розніца, адрозненне)

1) размяжоўваць, вылучаць разнародныя элементы;

2) мат. знаходзіць дыферэнцыял.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ábgrenzen vt

1. размяжо́ўваць

2. ~ sich (gegen A) адмежава́цца (ад чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

размяжо́ўвацца несов.

1. (разделяться межой) размежёвываться;

2. (обособляться) разграни́чиваться;

3. перен. размежёвываться, разделя́ться;

4. страд. размежёвываться; разграни́чиваться; см. размяжо́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)