Verbum

анлайнавы слоўнік

раздраже́ние ср.

1. физиол. раздражне́нне, -ння ср.;

2. зло́сць, -ці ж., раздражне́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сердава́ць, сярду́ю, сярду́еш, сярду́е; сярду́й; незак. (разм.).

Адчуваць злосць, раздражненне, гнеў на каго-н.

С. на сына.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

раздражня́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Фактар, які ўздзейнічае на арганізм, выклікаючы ў ім якую-н. рэакцыю, раздражненне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

impatience [ɪmˈpeɪʃns] n. нецярплі́васць; раздражне́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

exasperation [ɪgˌzæspəˈreɪʃn] n. раздражне́нне; злосць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пацёртасць, -і, ж.

1. гл. пацёрты.

2. Пашкоджанне, раздражненне якой-н. часткі цела ад трэння.

Пацёртасці на шыі каня.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

pique¹ [pi:k] n. fml пры́красць, раздражне́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

podrażnienie

н. раздражненне;

podrażnienie skóry — раздражненне скуры

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

заказы́тваць

‘датыкаючыся да скуры, выкліка´ць лёгкае нервовае раздражненне, сверб’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

запа́льчывы, -ая, -ае.

1. Які лёгка ўзбуджаецца, прыходзіць у раздражненне, гнеў.

З. чалавек.

2. Поўны раздражнення, гневу.

Запальчывыя спрэчкі.

|| наз. запа́льчывасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)